REIS GRIEKENLAND – WEEK 8 – 9 t/m 15 mei 2026

Zaterdag 9 mei 2026 – Sagiada Griekenland tot Gjirokaster Albanië - PN 587526 40.0852 20.14462 – 88 km

Ja daar gaan we dan, op naar Albanië! Met nog een echte grens controle waarbij intensief in je paspoort wordt gekeken en iets op een scherm wordt gecheckt. Hetzelfde bij de Albanese grens en dan zijn we toch echt weer in Albanië. Het eerste stuk over de SH97 rijdt prima. We zien wel van alles waar we ons over verbazen. Mega grote schapenkuddes, heel veel zwerfhonden, iemand de langs de kant van de weg ligt te slapen, af en toe een kleine moskee. Als we de SH99 opdraaien, komen we op een echt bergweggetje terecht. Smal, bochtig, stijgen en dalen. Aad doet weer goed zijn best. Het is trouwens ook nog eens aan het regenen en als je dan wat hoger op de bergen komt, zie je geen hand voor ogen want dan rij je in een wolk. Uiteindelijk komen we uit op de SH4 wat een veel betere weg is. Dan zijn we snel in Gjirokaster. De camperplaats die we hebben uitgezocht is perfect voor een bezoek aan deze oude stad. Voor 10 euro inclusief stroom sta je prima, toiletten en warme douches erbij. Helemaal goed voor een camperaar. We wachten even tot de regen ophoudt en laten ons dan voor 5 euro naar het kasteel brengen. Dat scheelt ons 2,5 km steil bergopwaarts te moeten klauteren. Het kasteel stamt uit de 12^e eeuw en is enorm groot. We zijn niet zo van kastelen bezoeken maar dat doen we deze keer wel. Alleen al voor het uitzicht over de oude stad, is het bezoek geslaagd. Daarna lopen we naar beneden en komen we in de smalle oude straatjes. Hier zitten allemaal restaurants en souvenirs winkeltjes. We gaan eerst maar even wat drinken en naar alle drukte om ons heen kijken. Daarna slagen we voor een kleedje voor in de camper en een blikken bordje voor Aad zijn zolder verzameling. In een zaakje zit een man op stenen de mooiste afbeeldingen uit te steken. Echt leuk dus daar gaat er ook eentje van mee. Voor de prijzen hoef je het hier niet te laten. Wel fijn dat we overal met euro’s kunnen betalen. Tegen 4 uur lopen we de 2,5 km naar beneden. Het is echt flink steil, zo blij dat we ons omhoog hebben laten brengen. Later gaan we eten bij een pizzeria. Het is een beleving op zich. We zijn de enige klanten en worden bediend door een jochie van 12 die flink zijn best doet op zijn Engels. Ik bestel kip en gegrilde groente voor de enorme prijs van 8,50 euro. Aad gaat voor een pizza van 7,50. Het smaakt echt ongelofelijk lekker en dat voor zo weinig geld. Het afrekenen is een hele puzzel want dat kan niet met een bankpas. Het omrekenen van LEK naar euro kostte ook even wat moeite maar uiteindelijk is het allemaal gelukt. Dan nog even een lekker lange warm douche bij de camperplaats en wij kunnen terug kijken op een super leuke eerste dag in Albanië.

Grensovergang Griekenland/Albanië.

Onderweg in Albanië.

Als we hoger op een berg rijden, rijden we in de mist.

De camperplaats in Gjirokaster.

Het kasteel van Gjirokaster.

Vanaf het kasteel een mooi uitzicht over de oude stad.

Na het bezoek aan het kasteel, lopen we naar de oude stad.

Hier veel souvenirs winkels en restaurants.

We gaan eerste maar eens even wat drinken.

Een winkeltje waar een man deze stenen zit te bewerken.

Het kasteel van Gjirokaster, zo zie je hoe groot het is.

 

Zondag 10 mei 2026 – Gjirokaster tot Benjë/Permet - PN 380868 40.24059 20.42895 – 71 km

Vandaag gaan we naar thermaal baden. Ook nu is het eerste stuk prima te rijden over de E853, maar als we moeten afslaan richting Permet en de SH75 opgaan, is het wel andere koek. De weg is weer smal, bochtig en steil. Maar jongens het is hier wel echt heel erg mooi. De bergen en dan een ruige rivier daarbij, het blijft toch een prachtig plaatje. Iets voorbij Permet slaan we af richting Benjë Het is nu nog maar 10 km maar deze weg is wel heel erg slecht. Het is weer zoeken welk gat in de weg je zult nemen. Het is best heel druk, het is natuurlijk zondag dus veel Albanezen komen hier ook naar toe. Wij gaan op de camping staan en betalen hiervoor het enorme bedrag van 15 euro. Ook nu weer met stroom, water en douches. De thermaal baden zijn zo’n 300 meter verder. Er wordt flink gebouwd aan een mega parkeerplaats met restaurant en toiletten. Nu nog in aanbouw. We vermoeden dat de prijzen hier dan wel flink zullen stijgen. De thermaal baden liggen aan de overkant van de rivier. Om er te komen heb je twee opties: over de smalle steile oude brug, of door de rivier. Met mijn hoogtevrees weet ik al dat ik niet hoef te proberen om over die brug heen te lopen. Helaas hebben we onze waterschoenen niet bij ons, dus door de rivier gaat het ook niet worden. Dus gaat Aad maar alleen. Als hij later verteld dat het water meer lauw dan heet was, vind ik het niet erg meer dat ik niet ben meegegaan. Het is trouwens echt mega lekker weer, volop zon en 25 graden.

Onderweg genoeg moois te zien.

Af en toe een smalle brug.

De volgende smalle brug.

De camping bij de thermaal baden. We voelen ons een beetje in de Alpen.

De kleine camping.

De thermaal baden.

Om er te komen moet je over deze smalle hoge brug, of door de rivier.

Dus gaat Aad alleen, als hij later verteld dat het water een beetje lauw was, vond ik niet zo erg meer.

Maandag 11 mei 2026 – Benjë/Permet tot Berat - PN 136460 40.70613 19.935347 – 210 km

We moeten eerst weer zo’n 50 km terug rijden tot we op de SH4/E853 uitkomen. Niet dat dat erg is, want het blijft een erg mooi gebied om doorheen te rijden. Eenmaal op de SH4/E853, rijden we op een bredere weg en kunnen we wat meer doorrijden. Zo langzamerhand laten we de bergen achter ons en wordt het landschap steeds vlakker. Als we in de buurt van de stad Fier komen, wordt het steeds drukker en drukker. Wat een auto’s! De meeste auto’s die je hier ziet rijden, zijn Mercedes. Dat komt omdat na de val van het communisme in 1992 de Mercedes een symbool werd van westerse vrijheid, succes en vooruitgang. Maar het schijnt er ook wel mee te maken te hebben dat het een betrouwbare auto is en op de slechte wegen van Albanië heb je dat wel nodig. Wat ons ook opvalt is dat bij ieder benzinestation en een aantal pompen met LPG zijn waar veel auto’s bij staan te tanken. Blijkbaar hebben heel veel Albanese auto’s een gasinstallatie. LPG is hier dan ook erg goedkoop met 72 euro cent. In de stad Lushnjë gaan we richting Berat. Dat is nog 35 km en deze moeten we morgen ook weer terugrijden. We zien, net als in Roemenië, grote gebouwen staan met pilaren ervoor. Heel erg over de top en kitscherig, het zijn trouwlocaties. In Berat gaan we op Riverside camping staan voor 18 euro per nacht waarbij ook nu weer alles is inbegrepen. Omdat het inmiddels al 2 uur is geweest, gaan we eerst even wat eten in een restaurant net naast de camping. Aad kiest gevulde aubergines, ik neem weer mijn gebruikelijke kip.  Als onze buikjes gevuld zijn, gaan we op pad naar de oude stad van Berat, zo’n 2 km lopen langs een drukke weg. Vol in de zon met 27 graden is dat wel een dingetje. Maar het is de moeite waard, Berat is een prachtige oude stad tegen een heuvel gebouwd. Het wordt ook wel de stad van de duizend ogen genoemd vanwege alle ramen. Er zijn 2 oude gedeeltes, niet al te ver van elkaar. Er is ook een parkje waar weer heel veel tavernes en wat souvenirs winkels zitten. Al met al een mooie oude stad maar we missen de gezelligheid van Gjirokaster. Aan het eind van de middag lopen we de 2 km weer terug naar de camper. De zon pal op ons hoofd, dus we zijn erg blij dat we bij de camper lekker in de schaduw kunnen zitten. Na nog een lange warme douche zijn we weer opgeknapt.

We gaan weg van ons mooie plekje in de bergen.

Weer over dezelfde smalle brug.

Onderweg veel groente en fruit kraampjes.

Bij Berat gaan we op camping Riverside staan, zo'n 2 km van de oude stad.

Het ene oude gedeelte van Berat.

Aan de andere kant het andere oude gedeelte met bovenop weer een kasteel.

In Berat ook een heel groot park, erg fijn met deze warme temperatuur van 27 graden.

Naast het park weer heel veel tavernes.

Teruglopen in de hete zon, valt niet mee. We zijn blij als we bij de camper in de schaduw kunnen uitrusten.

 

Dinsdag 12 mei 2026 – Berat tot Shkodër - PN 10579 42.138364 19.465628 – 210 km

Vandaag alweer een jarige: onze kleindochter Kyra wordt vandaag 18 jaar! Wat een mooie en bijzondere leeftijd toch.

Wij gaan weer op weg en het is weer erg druk op de weg. Bij Lushnjë komen we weer op de SH4 uit. Oh oh oh wat is de weg slecht. De camper rammelt en hobbelt alle kanten op. Waren de wegen in het zuiden nog prima te rijden, hier is het echt erg slecht. En druk, gewoon ongelofelijk. Als we bij de stad Durrës komen, blijkt dat een mega grote stad waar enorm veel gebouwd wordt. Dan gaat het richting de hoofdstad Tirana en jawel het wordt nog drukker en de weg nog slechter. Gelukkig hebben voorbij Tirana een klein stukje tolweg. Wat een verademing! Na 36 km is het weer tweebaansweg maar gelukkig is deze nu wel wat beter. Zo komen we eindelijk aan in Shkodër, 12 km verder ligt de camping Lake Shkodër Resort. Een mega grote camping direct aan het meer van Shkodër. Het doet aan niets denken aan de andere Albanese campings. Het is wel even lekker om op een luxere camping te staan. Er zijn mooie ruime plekken, super sanitair, ligbedden en hangmatten aan het meer. Het restaurant is ook bij het meer en daar gaan we eerst wat eten. Ik kies voor Mousaka en Aad voor een mix van gegrild vlees. De rest van de dag doen we niet veel meer. We zitten te twijfelen of we hier morgen ook nog zullen blijven.

Ergens op een rotonde.

Een speciale trouwlocatie.

We zien van alles onderweg.

Nog veel handarbeid op de velden.

Veel kraampjes langs de weg.

Durres is echt een mega grote stad waar heel veel nieuwe flats worden gebouwd.

Ons plekje voor vandaag op camping Lake Shkoder Resort. Even wennen zoveel andere camperaars.

Het is een heel luxe camping, wel leuk om een keertje op te staan.

Eerst maar wat eten, het is erg stil op dit rare tijdstip om te gaan eten (half drie).

Het meer Shkoder.

 

Woensdag 13 mei 2026 – Berat tot Shkodër - PN 10579 42.138364 19.465628 – 210 km

We blijven toch nog een dag hier staan. Even lekker relaxen. Althans dat dachten we. We moeten wel van plaatsje wisselen want er komt een groep staan op het stuk waar wij staan. Jammer genoeg raakt ons dakluikje van de wc (die open stond) een tak van een boom. Kapot! Dus moet Aad weer aan de slag. Het is in ieder geval niet meer te repareren. Gelukkig kan hij het afdekplaatje wel weer goed vastmaken zodat hij tijdens de reis wel gewoon dicht is. Daarnaast heeft, jawel, toch de pomp weer kuren. Daar gaat mijn theorie over terugslagklep. Geen ideeën meer. Proberen nog wel wat maar we zijn nu echt uitgedacht. Hopen maar dat hij het, al is het haperend, nog wil doen tot we thuis zijn. Ik was nog even onze lange broeken. Zo ideaal die travelstof, zo gewassen en met een windje ook zo weer droog.

Dakluikje wc kapot gereden.

  

Ons nieuwe plekje, we staan links.

Op deze camping ook huisjes en tenten te huur.

Donderdag 14 mei 2026 – Shkodër Albanië via Montenegro, Bosnië Herzegovina naar Orebic Kroatië - PN 94032 42.982892 17.205947 – 310 km

Vandaag staat ons een lange reisdag te wachten. Kwa kilometers valt het mee maar uiteindelijk doen we over de 310 km wel van half tien tot vijf uur. Vanaf de camping Lake Shkodër Resort ben je al heel snel bij de grens van Montenegro. Roaming van de telefoons uit, want dit valt niet binnen ons Europa bereik. Na de nodige controles, zijn we al snel in Montenegro. De wegen zijn gelijk een stuk beter. De stad Podgorica is een moderne stad, wel heel druk, het kost wat tijd om hier doorheen te rijden. Eenmaal de stad uit, rijden we weer door prachtige natuur naar Niksic. Daarna gaan we richting de Bosnische grens bij Dolovi. Om Montenegro uit te komen duurt echt lang, heel erg lang. We hebben zo’n 15 auto’s voor ons en iedere auto kost zo’n 5 minuten. Dus dan snap je wel hoe lang we over deze grens hebben gedaan. Bosnië in gaat gelukkig een stuk sneller. We rijden nu richting Trebinje. De wegen zijn nu weer wat slechter maar ook nu is het weer genieten van de natuur. Die bergen, daar blijf je toch van genieten. Vanaf Trebinje gaan we richting Ivanica en op een gegeven moment zien we weer de zee! Nu zijn we al snel in Kroatië, deze grens gaat gelukkig snel. Dit is inmiddels het 10^e land wat we deze reis aandoen! Nadat we even bij de Lidl gestopt zijn, rijden we langs het prachtige Dubrovnik. Helaas lukt het niet om te parkeren om een mooie foto te kunnen maken. En zo rijden we op de prachtige kustweg van Kroatië. Toen we 10 jaar geleden over land naar Griekenland gingen, hebben we deze weg voor het laatst gereden. Zo leuk dat we dat nu ook hebben ingepland. Het is zo’n prachtige weg. Ja heel bochtig, druk, het schiet voor geen meter op. Maar dat maakt helemaal niets uit want het is hier zo mooi. De camping die we hebben uitgezocht ligt helemaal aan het eind van het schiereiland Peljesac. De campings in Kroatie zijn enorm duur, maar we hebben een ACSI kaart en hiermee kunnen we voor 25 euro per nacht op camping Lavanda staan. Het is een terrassen camping aan zee. Ziet er erg mooi uit. Na de lange reisdag besluiten om bij het restaurant van de camping te gaan eten. Wauw, de prijzen zijn even een schok. Ze maken gebruik van het feit dat ze op een camping zitten. Een pizza is nog het best betaalbare, ze smaken gelukkig wel heel erg lekker. ’s Avonds nog even naar het songfestival kijken en dan naar bed. Wat zijn we moe!

Laatste kilometers in Albanië. 

Weer zo'n enorm gebouw die je als trouwlocatie kunt huren.

Op naar Podgorice in Montenegro.

De grens Albanië/Montenegro.

Montenegro.

Ook hier de nodige moskeeën. 

Podgorica is een grote, moderne stad.

Montenegro heeft echt prachtige natuur.

We stoppen bij een uitzichtpunt over deze meren.

Waar ook een kraampje bij is met allerlei lokale producten.

Ja dan komen we bij de grens van Montenegro/Bosnië. Vooral aan de kant van Montenegro staan we heel erg lang te wachten. 

En dan eindelijk in Bosnië. 

Ook weer met prachtige natuur.

Rijdend door Bosnië.

De grens Bosnië/Kroatië, hier ging het gelukkig een stuk sneller.

Zo komen we op de prachtige kustweg van Kroatië.

We rijden voorbij Dubrovnik.

Deze nieuwe brug zorgt ervoor dat je vanaf Dubrovnik niet meer door een stukje Bosnië hoeft te rijden.

We rijden het schiereiland Peljesac op naar camping Lavanda in Orebic.

Even relaxen na een wel heel erg lange reisdag.

Het restaurant van de camping waar we schrikken van de hoge prijzen.

Een pizza was dan nog het meest betaalbare. Ik kies voor een vegetarische, Aad voor vier kazen.

Vrijdag 15 mei 2026 – Orebic - PN 94032 42.982892 17.205947 – 0 km

Het is flink bewolkt vandaag. Rond de berg achter ons hangt een heel donkere lucht maar gelukkig blijft het droog. Wij fietsen naar het stadje Orebic. Het stadje is niet heel interessant. Er gaat hiervandaan een ferry naar het eiland Korcula. Gelukkig vindt Aad in een piepklein souvenirs winkeltje een blikken plaatje van Kroatië. We lopen een stukje langs de kust maar er is eigenlijk niet veel te beleven dus zijn we alweer snel terug bij de camper. Het is niet echt weer om buiten te zitten. Dus ga ik aan de slag met ons blog terwijl Aad de laatste hand aan zijn schilderij legt. We doen nog een spelletje en bekijken de plannen voor de komende (en laatste) twee weken.

Vandaag een bewolkte dag. Wij gaan op de fiets naar het stadje Orebic.

Boven de berg achter het stadje, hangt een enorm donkere wolk. Gelukkig blijft het wel droog.

Orebic.