zwerfleeuwen

donderdag 8 september 2016

REIS KROATIE GRIEKENLAND - WEEK 3

Vrijdag 2 t/m zondag 4 september. We doen niet zo veel, genieten van het lekkere weer. Ok we draaien wel een was. Lekker het beddengoed en alle handdoeken verschonen. De bezwete t-shirts etc even lekker wassen zodat de kast weer vol ligt met schone spullen. We fietsen over de camping, wat is die echt enorm groot. Om je een indruk te geven, er zijn: 253 4-sterren appartementen; 344 3-sterren appartement; 1050 campingplaatsen van 80-120 m2; 400 stacaravans. Echt mega dus. We komen erachter dat helemaal achterin de camping ook nog plaatsen zijn. Je bent dan erg ver van het strand maar het is daar wel heel rustig. We bekijken het weggaan en aankomen van verschillende mensen. Het is echt ongelofelijk dat zodra er een plekje vrij is, deze gelijk weer wordt bezet. We zwemmen iedere morgen een flink aantal baantjes in het zwembad. Gaan 1 x uit eten, kijken naar de prachtige zonsondergang, zijn blij met ons schaduwplekje in de 31 graden. Zondagmiddag willen we gaan betalen. We gaan 3 x naar receptie maar iedere keer staat er een enorme rij. Op het laatst sluit ik toch maar achteraan de rij, 40 minuten later ben ik aan de beurt en mag ik betalen. We moeten 87 euro afrekenen voor de 4 nachten.

Uit eten bij het strand op de camping.

Beetje veel!

Aad begint dapper met het eerste stuk vlees.

Iedere avond een mooie zonsondergang.

En altijd maar in de rij voor de receptie, het grote nadeel van een camping.

Maandag 5 september (80 km). ’s Morgens begint het zachtjes te regenen. Eerst gaan we naar Zadar om de oude stad daar te zien. We kunnen de camper op een grote parkeerplaats zetten en dan is het nog een klein stukje lopen naar de oude stad. Helaas begint het steeds harder te regenen en ook nog eens te onweren. Maar we laten ons niet kennen en gewapend met paraplu gaan we op weg. Balou blijft in de camper. Ondanks de regen genieten we van al het moois in de oude stad. Af en toe moeten we toch echt even schuilen want het komt met bakken uit de hemel. Vooral het zee orgel vind ik erg indrukwekkend. Dit is gebouwd in 2005. Door de deining van de zee, komen er geluiden uit de open gaten, heel apart. Na twee uur gaan we weer verder. Eerst even de nodige groente inslaan bij de Lidl. Daar blijven we maar even staan om te lunchen want het is echt noodweer. Gelukkig knapt het een beetje op en gaan we via de kustweg weer verder. Onderweg zien we nog een enorm rotsblok op de weg liggen, dat is losgekomen door het vele water. We zien ook borden langs de weg waarmee gewaarschuwd wordt voor everzwijnen. Het lukt me om er eentje te fotograferen. Uiteindelijk komen we bij Sibenik, hier gaan we naar het binnenland naar camping Marina in Lozovac. Deze is vlakbij de Krka watervallen, die we morgen willen bezoeken. Op deze camping zien we voor het eerst vrij veel Nederlanders. Altijd leuk voor een praatje. We gaan in het restaurant eten en dat smaakt heel erg goed.

Zadar.

Het zee orgel in Zadar, in de grond zitten ronde gaten waar heel apart geluid uit komt.

Gemaakt in 2005 dus.

Deze waarschuwingsborden voor everzwijnen zie je hier overal..

Dinsdag 6 september. Vandaag is Olav jarig! Alsnog van harte! Het is enorm goed weer, een lekker zonnetje, windje erbij en 25 graden. Perfect voor de wandeling bij de Krka watervallen. Er zijn twee ingangen: Skradin en Lozovac. Wij gaan naar de ingang van Lozovac, daar is een enorm grote parkeerplaats waar we onze camper neerzetten. Balou gaat weer mee in haar buggy. Even kaartjes kopen 110 kuna (15 euro) per persoon. Je wordt met een bus naar het begin van de wandeling gebracht, erg gemakkelijk dus. Hier wordt duidelijk uitgelegd hoe de wandeling van 2 km loopt en ook dat je nog andere opties hebt zoals met een boot naar een eiland. Maar wij houden het bij de wandeling en wauw wat is die mooi! Veel mensen zeggen dat het hier op een kleine afspiegeling van Plitvice meren zou zijn. Maar daar zijn wij het niet mee eens, het is echt heel anders. Je loopt over een voetpad van planken door prachtige natuurgebied. Overal is er water en lopen kleine stroompjes. We zien heel erg veel vissen in het heldere water. De meeste mensen lopen in een soort versnelde wandelpas langs ons heen. Snel naar de grote waterval denken we. Maar wij vinden de wandeling er naartoe al zo mooi dat wij daar op ons gemak van genieten. Dan komen we bij de grote waterval Skradinski Buk. Wat prachtig! Er zijn veel mensen in het water want hier mag je zwemmen. Op de brug is het super druk met allemaal mensen die foto’s van de waterval staan te nemen. Er zijn ook wat kraampjes en Aad neemt weer een lekker ijsje. Wat is het hier prachtig. Het valt niet mee om met de buggy de brug over te komen, maar voetje voor voetje komen we er wel. Dan moeten we natuurlijk weer omhoog, dit gaat met allerlei trappen, dus flink sjouwen met de buggy. Nu krijgen we op allerlei punten een mooi uitzicht op de waterval. Het was een geweldige ervaring en we zijn super blij dat we hierheen zijn gegaan. Als we weer op de camping zijn, genieten we van het lekker weer, we kunnen zelfs in het zonnetje zitten want door de frisse wind is dat goed uit te houden.

Bij de Krka watervallen, enorm veel vissen hier.

Krka watervallen.

Even lekker genieten Aad (en dan toch nog afvallen, ik snap er niets van!).

Even meedoen met de huidge tijd en maar een selfie gemaakt van ons.

Camping Marina in Lovozac.

Woensdag 7 september (290 km). Op ons gemak gaan we op weg. Toch nog maar even langs een supermarkt want we zijn op zoek naar Spaanse pepers, die niet gevonden maar wel gelijk onze yoghurt weer aangevuld. We volgen weer de kustweg (weg 8) en komen voorbij Trogir en de enorm grote stad Split. Dan volgt Omis, een druk toeristisch plaatsje en het duurt wel even voordat we daar doorheen zijn. Het valt ons op dat het hier veel meer bebouwd is, veel dorpjes dus. Maar het blijft mooi mooi mooi! Het is erg goed weer om te rijden, lekker bewolkt. We krijgen zelfs even wat regen. Dan komen we in de buurt van de stad Ploce, hier is een grote vlakte waar enorm veel verbouwd wordt. Dus veel kraampjes langs de weg die allerlei groente en fruit aanbieden. Even verder is de grens met Bosnië met de lelijke stad Neum. Bosnië heeft een kustlijn van 19 km, dus iets verder rijden we alweer Kroatië in. De grensovergangen geven geen oponthoud, we mogen zo doorrijden. We hebben camping Rogac uitgezocht in het plaatsje Slano, 40 km voor Dubrovik. We moeten via een heel smal weggetje en vragen ons af waar nou toch die camping is. Gelukkig vinden we hem wel, maar hij is erg klein en staat helemaal vol. Hmm… wat nu? Dan maar weer verder, er is een camping 20 km voor Dubrovnik in het plaatsje Orasac met de naam Camp Pod Maslinom. Gelukkig is hier wel plaats. Wel niets bijzonders helaas, de mooie plekjes met uitzicht op zee zijn natuurlijk bezet. Maar het is inmiddels bijna 6 uur en wij hebben het wel gehad. Tijd om eten te koken. Morgen maar weer verder trekken op zoek naar een betere plek.

De kustweg tussen Sibenik en Omis.

Dan komen we bij het stuk wat de Makarska riviera genoemd wordt.

Rondom de stad Ploce is een heel vlak stuk waar van alles verbouwd wordt.

En wat dus met wel 100 kraampjes langs de weg wordt aangeboden.

Echt een heel apart gebied deze vlakte bij Ploce.

Even Bosnië door, wat 19 km kust heeft gekregen. Dit is de stad Neum.

Onderweg naar Dubrovnik.

Camping Pod Maslimon in Orasac.

Donderdag 8 september (25 km). Net voorbij Dubrovnik in het plaatsje Mlini is camping Katie, daar gaan we naartoe. We zouden natuurlijk ook verder kunnen trekken naar Montenegro, maar dan willen we de stad Kotor gaan bekijken en we hebben nog geen puf dat te doen na de lange reis van gisteren. Dus op naar camping Katie. Onderweg zien we natuurlijk Dubrovnik. Dit prachtige oude stadje hebben we in 2012 gezien en we hebben beide niet te behoefte om het nog een keer te zien. Het is een prachtig stadje hoor, maar deze keer dus niet voor ons. Natuurlijk maken we wel foto’s vanaf de weg. Je hebt zo een prachtig uitzicht over de oude stad. Iets verder vinden we dus camping Katie. Een simpele camping, helaas niet aan zee. Wel met open Wifi zoals zo vaak op de campings in Kroatie. Hier blijven we voor 1 nacht staan. Even relaxen en mooi tijd om ons blog op internet te zetten.

Het altijd prachtige Dubrovnik.

Dubrovnik.

Er liggen veel cruiseschepen voor de stad.

Camping Katie in Mlini.

maandag 29 augustus 2016

REIS KROATIE/GRIEKENLAND - WEEK 2

Vrijdag 26 augustus (135 km). De camperplaats nodigt niet uit om een dagje te blijven staan en dus gaan we weer verder. Eerst komt er een kleine bergpas met 10% stijging, de Iselsbergpass van 1204 mtr hoogte. We komen een Lidl tegen, dus even de boodschappen bijvullen en dan verder naar Italië. Dat gaat via de Plockenpass van 1362 mtr met een stijging van 13%. Aan de Oostenrijkse kant is het goed rijden, in Italië is de weg een stuk smaller. Maar het is heel goed te doen en zo belanden we dus in Italië. We rijden nog iets verder tot net boven de stad Udine, bij het stadje Tarcento. Hier is een heel mooie gratis camperplaats waar we lekker onder de bomen kunnen staan. Met 30 graden is dat wel heel erg prettig! Langs de camperplaats is een riviertje, met een trappetje kom je in het ijskoude water. Goede plek om een dag te blijven hangen. Balou heeft ook erg last van de warmte. Aad probeert haar eerst te knippen, maar dat duurt allemaal zo lang dat we toch de tondeuse pakken. We hebben haar vroeger ook wel eens geprobeerd te scheren met de tondeuse maar dat was altijd een drama. Maar gelukkig lukt het nu wel prima en met een half uurtje zijn haar haren eraf. Behalve dan haar pootjes, die moeten we nog met een schaar knippen en natuurlijk ook haar kopje. Maar ze is weer heerlijk kort, beter voor haar! ’s Avonds loopt de camperplaats helemaal vol. Gelukkig koelt het toch aardig af en is het niet te warm om te slapen.

Onderweg naar Italië.

De eerste Italiaanse gekleurde huizen.

Riviertje bij de camperplaats in Tarcento.

Tarcento.

Camperplaats Tarcento, lekker onder de bomen.

Balou bij de kapper, eerst haar kopje maar knippen (en fijn dat ze dat vindt maar niet heus!).

De camperplaats in Tarcento, achter ons is het riviertje.

Zaterdag 27 augustus. Vandaag blijven we hier staan. We hebben een heel gesprek met een Duits echtpaar die een hondje hebben met staar. Ze zijn super begaan met Balou, die krijgt heel wat aaien over haar kop wat Balou natuurlijk erg op prijs stelt. Ze zijn erg verbaasd en jaloers dat wij een hondenbuggy hebben. Ze hadden het nog nooit gezien. Na al het geklets lopen we naar het centrum en belanden we tot ons grote plezier op een rommelmarktje. Vinden wij zo leuk! Kopen bijna een marmeren klok voor aan de muur omdat wij dachten dat hij 3 euro was, helaas dat was 30 euro en dat vonden we toch teveel. Aad koopt nog wat honing en dan maken we nog een wandeling langs het water. Het is al aardig warm, zeker als je in de zon loopt. Bij de camper was ik de eerst shirts van ons maar uit en verder gebeurt er niet zoveel meer. Heerlijk relaxen dus!

Tarcento.

En ineens belanden we in een rommelmarktje, vinden wij natauurlijk helemaal niet leuk!

Welke honing moet ik nou nemen?

Zondag 28 augustus (75 km). Na het ontbijt vullen we de camper met schoon water, het vuile water eruit en we zijn klaar voor onze trip van vandaag. Het is niet zo ver, we gaan naar Monfalcone aan de kust. Ik heb op de site van campercontact gezien dat hier een parkeerplaats is aan de zee waar je zou mogen overnachten. Via talloze rotondes komen we al snel aan een grote parkeerplaats aan de kust (N 45.78097 E 13.53809). Hier kunnen we gemakkelijk staan. Het is inmiddels al aardig warm, maar er staat gelukkig wel wat wind. Dus luifel uit en in de schaduw en in de wind is het goed uit te houden. Maar zodra je je even in de zon waagt, vinden wij het echt veel te warm. Het is dan ook 31 graden. De Italianen schijnen er geen last van te hebben. De hele dag liggen ze in de zon te bakken. Van huidkanker schijnen ze ook weinig last te hebben. Ander huidtype natuurlijk. ’s Avonds zetten we de bbq aan en daarna even de generator om de schotel omhoog te krijgen. Het voorstellen van de nieuwe boeren voor Boer Zoekt Vrouw wil ik toch wel erg graag zien!

De camperplaats in Monfalcone, lekker aan zee maar moeilijk in het water te komen (N 45.78097 E 13.53809).

In de schaduw met een lekker windje kunnen wij het wel uithouden bij de 31 graden.

's Avonds de bbq aan.

Even de gasgenerator aan om de schotel omhoog te krijgen.

Maandag 29 augustus. We zaten wat te twijfelen of we vandaag verder zouden reizen, maar hebben toch besloten dat we hier nog een dag blijven hangen. Het is een prima plek en we hebben alle tijd. Daar moeten we echt ook nog aan wennen. Zo’n gek idee! We zijn nu iets meer dan een week weg, maar het lijkt al veel langer. Het is dan ook echt genieten en we voelen ons heel erg bevoorrecht dat we dit kunnen doen. Enige minpunt is dat we onze kinderen en kleinkinderen missen. Je zou ze af en toe even een dagje bij je willen hebben.

Ons plekje in Monfalcone.

Dinsdag 30 augustus (165 km). De donkere wolken die we gisteren de hele middag boven Slovenië zagen, zorgden ’s avonds voor veel bliksemschichten. Er kwam ook een harde wind opzetten, maar daar bleef het bij. Geen regen of onweer op ons plekje. We zijn ’s morgens al snel op weg, nog even stoppen bij de Lidl om onze voorraad groente en water aan te vullen en dan weer snel verder. Net voorbij Triest komen we bij de grens van Slovenië, geen controle, we kunnen zo doorrijden. We hoeven maar een klein stukje door Slovenië maar weten niet goed of we een tolvignet nodig hebben of niet. Maar we zien nergens iets om dit vignet te kopen, dus nemen maar aan dat het niet nodig is. Het is wel heel grappig om te zien hoe het aan de andere kant van een grens ook totaal anders is. De huizen zien er anders uit en in veel dorpjes zien we speenvarkens aan het spit. Iets wat we in Italië helemaal niet gezien hebben. Al snel zijn we bij de grens van Kroatië, weer geen controle. Wel de andere kant op, daar staat een flinke rij te wachten. Rijeka zijn we snel voorbij en dan komen we op de Magistrale kustweg van Kroatië. Het is alweer 12 jaar geleden dat we hier voor het laatst waren en oh oh wat is het hier toch prachtig! Je moet het zien om te begrijpen hoe mooi deze kust is. Ik maak aardig wat foto’s onderweg, hopen dat het een beetje goede zijn. Dan komen we bij Senj, bij de camping Skver. Hier kun je, als je geluk hebt en er nog een plaatsje vrij is, zo aan zee staan. We rijden de camping op en er zijn inderdaad nog enkele plaatsjes vrij. Dus hebben wij geluk. Maar jeetje wat zijn de plaatsen smal! Je staat werkelijk op elkaar gepropt. Maar wel met een prachtig uitzicht op zee. We gaan ons inschrijven bij de receptie en horen dat de eerste nacht 144 kuna (20 euro) kost, daarna 130 kuna (18 euro), dit zonder stroom. Op zich is het dus echt een prachtige plek zo met je camperneus aan de zee maar al snel worden we gek van alle mensen om ons heen. De afgelopen dagen zo rustig. Natuurlijk in Monfalcone waren ook veel badgasten, maar die stonden die pal op je camper. Dus besluiten we het hier maar bij 1 nacht te houden. We lopen Senj in om onze eerste Kuna’s te pinnen. Het is enorm warm, 35 graden. Gelukkig staat er een flinke wind, die ze hier de Bora noemen, en daardoor is het goed uit te houden. We zien hier wel stranddouches staan, maar in tegenstelling tot Griekenland, moet je er hier voor betalen! Aad neemt een lekker ijsje. Naast de camping zit een restaurant waar je goed zou moeten kunnen eten, maar wij koken vandaag zelf. ’s Avonds krijgen we een prachtige zonsondergang, de lucht kleurt echt mooi rood, echt heel erg mooi. Het is nu wat koeler en dus maken we wandeling langs de zee. Al met al hebben we dus een beetje gemixte gevoelens over deze plaats, mooi maar veel te kleine plekjes.

Onderweg, uitzicht op Trieste.

Onderweg, net in Kroatie.

Langs de Magistrale kustweg.

Prachtige kusten in Kroatie.

Kijk, zo lijkt het toch een heel mooi plekje? (Kon net de buren aan weerskanten van de foto af houden)

Camping in Senj, je staat echt heel mooi, maar wel pal op elkaar.

Senj.

Allemaal op een rijtje in de ondergaande zon.

Wel stranddouches dus hier in Kroatie...

... maar je moet er dan wel geld instoppen.

En nog maar een foto want het is toch best een mooi plaatje.

Woensdag 31 augustus (165 km). We willen ook naar de camping Zaton Holiday resort in Nin (15 km voor Zadar). Dat is wel een mega grote camping, maar hij schijnt ook heel mooi te zijn. En met de kortingskaart van Acsi is de prijs geen 60 maar 19 euro. Maar… deze korting geldt pas vanaf 1 september, dus besluiten we onderweg nog een kleine camping aan te doen. We kiezen voor camping Igor in Starigrad. Een camping met maar 10 plaatsen, we krijgen een plaatsje toegewezen maar dat is zo schuin, dat we hier toch maar weer weg gaan. Onderweg kijken we nog bij een aantal andere campings, maar de meeste zijn niet geschikt voor campers. Dan besluiten we om maar door te rijden naar Nin om 1 nacht op camping Ninska Laguna te gaan staan. De campingbaas laat ons verschillende plaatsen zien, eentje op een veld met prachtig uitzicht over het strand en de laguna. Maar ook dit veld is erg schuin en dus kiezen we voor een plekje onder de bomen. Bij het inschrijven moet ik mijn ID kaart afgeven. Ja dat doe ik dus echt niet. Ik zeg dat hij een kopie kan krijgen maar nee, hij moet mijn ID kaart hebben. Na wat discussie betaal ik vooraf voor 1 nacht en dan hoef ik hem niet af te geven. Ik zie op zijn tafel stapels met paspoorten liggen. Dus zo open en bloot in een open hokje. Snap niet dat mensen daarmee akkoord gaan. Het sanitair is primitief maar wel super schoon. Er staat de hele dag een dame naast die maar blijft poetsen. Het is inmiddels weer 35 graden, dus wij houden ons rustig in de schaduw met een lekker windje. Pas ’s avonds gaan we naar beneden waar het strand is. Vandaar zien we het oude centrum van Nin. Morgen daar maar eens even stoppen met de camper voordat we naar camping Zaton gaan. Vandaag lekker ook lekker lang gebeld met het thuisfront, erg gezellig en dat doet ons (en zeker mij) altijd goed.

Ik moet toch nog even vertellen over onze reis van vandaag. Die ging dus weer over de kustweg en dat is echt zo’n prachtige route! Het is zo bijzonder deze weg, je rijdt echt vlak langs de zee. Veel bochten want de weg gaat met de bergen mee. In sommige inhammen zie je een huis met een strandje. Maar ondanks dat je dus af en toe een huisje in een inham ziet, valt het ons op dat het zo weinig bewoond is hier. Af en toe een klein dorpje. In zo’n dorpje zie je dan mensen die op een stoeltje zitten met een bordje ‘’apartment’’ op hun schoot. Zo proberen ze gasten te lokken en toch nog iets bij te verdienen. En steeds in zee de eilanden die voornamelijk uit kale rotsen bestaan. Het is echt zo mooi allemaal. Als we wat meer in de buurt van Zadar komen, zien we ook kraampjes langs de weg met groente en fruit.

De mooie kust van Kroatie.

Ik vind het echt mooi, de kale rotsen met wat begroeiing, de huisjes erbij en de blauwe zee.

En dit zie je allemaal vanuit je camper, echt genieten dus deze trip!

De weg slingert langs alle bergen, soms iets van de zee af.

Meestal vlak langs de zee.

Camping Ningska Laguna.

Camping Ninska Laguna.

Het strand beneden aan de camping.

In de verte ligt het stadje Nin.

Donderdag 1 september (3 km). Zo weer weg van deze camping, eerst gaan we even met de camper naar Nin. Nin is een aardig stadje waar nog wat Romeinse overblijfselen zijn. Balou gaat mee in haar buggy, het is te warm voor haar om hier te lopen en ze voelt zich heerlijk veilig in haar buggy. Met een uurtje hebben we het stadje gezien en gaan we naar de mega grote camping Zaton. Deze is normaal erg duur, maar vanaf 1 september kun je hier terecht met de Acsi kaart voor 19 euro. Het is wel even een cultuur schok voor ons. Wat groot! Een enorme rij voor de receptie. Maar de service is prima. Er wordt gevraagd hoe lang wij maximaal willen blijven, dan worden een aantal plaatsen aangekruist en mogen we zelf gaan kijken welk plekje wij dan willen. We kiezen voor plekje 486, vlakbij het centrum en het strand. De plek is enorm groot, we zouden we gemakkelijk 4 campers op kwijt kunnen. Veel bomen dus heerlijk in de schaduw. Als we wat gegeten hebben, gaan we wat rondkijken. De sanitair gebouwen zijn echt wauw! Een wand waar water langs loopt, een beekje waar je overheen loopt, een heel apart gedeelte voor kinderen waar alles op kind hoogte is. We halen wat munten voor de wasmachine want het is hoog tijd om het beddengoed te wassen. Dan snel badkleding aan en naar de zee. Het water voelt ijskoud aan, maar dat komt natuurlijk omdat wij het zo enorm warm hebben. Als we door zijn, is het super heerlijk. Gelukkig zijn er douches op het strand om het zout af te spoelen. ’s Avonds gaan we lekker uit eten, voor het geld hoef je het niet te laten hier, we waren 20 euro kwijt. Eens kijken hoe lang we hier blijven voordat het weer begint te kriebelen om weer nieuwe dingen te gaan zien. We vinden het beide vreemd dat we pas twee weken weg zijn, het lijkt echt veel en veel langer.