vrijdag 1 mei 2026

REIS GRIEKENLAND – WEEK 6 – 25 april t/m 1 mei 2026

Zaterdag 25 april 2026 – Karavostasi via Kardamyli tot Kalamata - PN 193389 37.023184 22.027507 – 80 km

We trekken verder omhoog, richting Kalamata. Zoals we inmiddels gewend zijn op de Mani, is het een smalle weg. We gaan soms hoog de bergen in om daarna weer helemaal naar beneden te slingeren tot we weer bij een dorpje bij zee zijn. Dan weer omhoog. Door een dorpje rijden is opletten want dat is vaak heel erg smal. Maar iedereen houdt er goed rekening mee dus erg stressvol rijden is het niet. Wel opletten dus. Net voorbij Stoupa stoppen we even in Kardamyli. Je merkt dat er in deze streek veel toeristen komen. Die landen met het vliegtuig in Kalamatra en zitten aan deze kant van de Mani in één van de vele appartementen en hotels die hier zijn. Vandaar dat er in Kardamyli veel winkeltjes zijn met allerlei leuke hebbedingetjes. Wij hebben het al snel gezien en rijden verder, weer berg op- en afwaarts. Dan zien we Kalamata liggen. We laten hiermee de Mani streek echt achter ons. Kalamata is voor Griekse begrippen een grote stad met zo’n 73.000 inwoners. Ook deze stad ligt pal aan zee. Wij rijden een kleine 8 km voorbij de stad en vinden daar een prima plek direct aan zee. Vlakbij is een kartbaan en iets verder landinwaarts is het vliegveld van Kalamata. De zon schijnt, maar er staat zo’n harde wind, dat buiten zitten geen optie is. 


De taverne waar de camperplaats bij hoort en waar we gisteren hebben zitten eten.

Door de dorpjes is het altijd even smal, de auto's kunnen net langs deze camper.

Onderweg veel van deze oude kerkjes.

We gaan berg op- en afwaarts en hebben zo steeds prachtig uitzicht.

Ja waar moet je anders rijden met je scootmobiel?

Op een terras in Kardamyli.

Het is genieten onderweg van al het moois.

De herder laat even zijn geiten kudde oversteken.

Daar ligt de wat grotere stad Kalamata.

Zo'n 8 km voorbij Kalamata vinden wij deze prima plek aan zee.

Zondag 26 april 2026 – Kalamata tot Petalidi - PN 11118 36.958599 21.935301 – 25 km

We kunnen ook hier onze watertank weer vol gooien. Water vullen is in heel Griekenland nooit een probleem. Veel watertappunten overal en anders kun je altijd bij een benzinepomp water krijgen. We rijden nu de laatste punt van de Peloponnesos op. Deze is niet zo diep als de andere en hier zijn ook geen hoge bergen meer. Het is maar een klein stukje naar onze volgende plek. En wat voor plek! Echt weer een top plekje! We staan net buiten het stadje op een soort landtong. Aan twee kanten strand. Uitzicht op Kalamata en de bergen van de Mani. Helemaal prima hier. Er staan al een aantal campers. We merken dat we de laatste dagen wat meer campers zien. Sinds vorig jaar doen ze in Griekenland wat moeilijk als je kampeergedrag vertoond. Dat houdt in, geen stoelen of tafels buiten, niet je luifel uitzetten. Aangezien het nu al tegen mei aanloopt, gaan we hier toch wat meer rekening mee houden. Op deze plek is dat geen enkel probleem want je zet je stoel gewoon op het strand en dan voldoe je aan de regels. Maar eerst gaan we het stadje inlopen. De terrassen zitten vol met Griekse families. Een gezellige boel. Er zijn genoeg tavernes maar vandaag gaan we niet uit eten. Met 22 graden is het een prima temperatuur voor ons en daar genieten we dan ook volop van. 

Even onze watertank bijvullen bij een stranddouche op ons plekje in Kalamata.

We rijden 25 km naar Petalidi op de laatste punt van de Peloponnesos.

Op deze zondag zitten veel Griekse families op de terrassen.

Even een kijkje in de kerk.

Op zondag zijn de winkels dicht, deze winkel heeft gewoon alles afgedekt. Zo gaaf dat dat gewoon kan en niets gestolen wordt.

Heel veel zwaluwnesten.

Ons plekje in Petalidi, we zien de laatste dagen wat meer campers, zo ook hier.

Kampeergedrag wordt officieel niet meer toegestaan in Griekenland, maar je mag natuurlijk wel je stoel op het strand zetten.

Maandag 27 april 2026 – Petalidi - PN 11118 36.958599 21.935301 – 0 km

Vandaag zijn Vera en Martijn 20 jaar getrouwd. Maar het is natuurlijk ook Koningsdag. Ondanks dat we dit echt een heel mooi plekje vinden, besluiten we om toch in een volgend plaatsje te gaan kijken, in Agiou Andrea, 12 km verderop. Ook hier zou je bij een klein haventje kunnen staan, maar je staat pal op de huizen en tavernes. Nee dat wordt hem niet, terug naar ons mooie plekje in Petalidi. ’s Middags lopen we weer naar het stadje. Zo druk als het gisteren was op de terrassen, zo leeg en stil is het vandaag. We willen uit eten gaan, maar veel is dicht. Als we ergens bij een restaurant naar binnen gaan, zit de eigenaar op een stoel te slapen. We maken best wel wat herrie maar wakker wordt hij er niet van. Dus gaan we maar weer weg. Gelukkig vinden we nog een taverne die open is. Er zitten 4 Griekse mannen wat te drinken maar we kunnen wel wat te eten bestellen. Ik bestel kip souvlaki en Aad kebab. Dat smaakt ons beide bijzonder lekker, echt weer volop genieten. Weer terug bij de camper zetten we de stoelen weer bij het strand en genieten we volop van het mooie weer.

Onze drukpomp die het water bedient hapert al een tijdje. Als ik google wat het zou kunnen zijn, wordt geadviseerd om het filter van deze pomp te reinigen. Gelukkig is dit filter heel gemakkelijk eraf te draaien maar om nou te zeggen dat deze vuil is? We spoelen hem af en hopen dat hiermee het probleem is verholpen.

Prima plekje in Petalidi.

We gaan uit eten, ik kies voor een kip souvlaki, Aad voor kebab. Het smaakte weer erg lekker!

Op deze maandag is het heel stil op de terrassen. Een groot verschil met gisteren.

We lopen weer terug naar de camper.


Even het filter van de drukpomp eraf halen om schoon te maken. We hopen dat hiermee de haperingen van de pomp over zijn.


 

Dinsdag 28 april 2026 – Petalidi via Methoni tot Rikia - PN 74176 37.008507 21.637174 – 70 km

We gaan nu echt vertrekken van deze mooie plek. Eerst weer een stuk naar beneden maar dan draaien we rechtsaf om naar de westkant van deze punt te gaan. Leuk zo’n binnendoor weggetje, maar niet heus. Smal, slechte weg en natuurlijk is het een uitdaging om door de dorpjes te komen. Gelukkig lukt het allemaal, soms is het een kwestie van kiezen door welke kuil we zullen rijden. Bij Foinikounta komen we op een wat betere weg en zo komen we al snel in Methoni. We willen hier het Venetiaans kasteel uit de middeleeuwen bezoeken. Het is een gigantisch groot kasteel wat op een schiereiland is gebouwd. Helemaal op de punt van het eiland is nog een kleinere kasteel: Boutzi wat op een rotseiland is gebouwd. We zijn hier al eens geweest en ik wilde er heel graag nog eens heen. De camper kunnen we prima kwijt op een parkeerplaats. Overnacht om kampeergedrag is in deze regio niet toegestaan maar dat maakt niet uit. We komen alleen om het kasteel te bezoeken. Ja dat dachten we dus, blijkt dat het kasteel op dinsdag gesloten is! Had ik natuurlijk kunnen weten als ik op google had gekeken. Heb ik niet gedaan, dus baal ik enorm. Het blijft bij het bekijken van het enorme bouwwerk vanaf de buitenkant. Ons volgende plekje is weer eentje in de natuur en niet bij een stadje. Het is altijd spannend als je iets hebt uitgezocht om te ontdekken of het inderdaad wel is wat je ervan hoopt. Nou deze keer hebben we echt weer een prachtige plek. We staan pal aan een enorm zandstrand. Er is een taverne bij maar die is nog niet open. Gelukkig maar, want anders konden we hier niet zo rustig staan. Ze zijn de taverne al wel aan het opbouwen. Ook op het strand zijn ze bezig de aangespoelde rotzooi op te ruimen. Een heerlijke plek om weer even te blijven.

Aan het eind van de dag, doet onze drukpomp het helemaal niet meer. Dat is echt een ramp want ja, nu kun je geen water tappen. Ook de wc kun je zo niet doorspoelen. We googelen, proberen van alles. Stroom meten, zekering die bij de pomp zit nakijken. Uiteindelijk bekijkt Aad de zekeringen in het elektra gedeelte van camper. Hier zit ook een zekering voor de pomp. Deze blijkt kapot te zijn. Geen idee of dat voor de haperingen heeft gezorgd. Met een nieuwe zekering doet de pomp het gelukkig weer. Duimen dat die zekering het probleem was.

We rijden via smalle binnenweggetjes naar de andere kant van deze punt.

Lekker smal weggetje.

Het is af en toe kijken door welke kuil we zullen rijden.

Daar is de zee weer.

Even later zien we het enorme kasteel van Methoni liggen.

Echt een gigantisch bouwwerk.

We lopen naar de ingang.

En zijn dan teleurgesteld dat het kasteel op dinsdag gesloten is.


Heel veel bijenkasten. Ik snap dat wel want overal, echt overal, zien we bloemen.

Het plekje in Rikia, weer een prachtig plekje met een enorm zandstrand voor onze neus. 



We zitten nu aan de westkant en zien nu de zon in de zee ondergaan.

Woensdag 29 april 2026 – Rikia - PN 74176 37.008507 21.637174 – 0 km

Wat was het donker en stil vannacht. Het enige geluid is dat van de golven. Ja als je op zo’n mooi plekje staat, dan blijf je daar natuurlijk een dag staan. We maken een lange strandwandeling. Wat is er overal toch veel troep aangespoeld. We hebben echt overal in Griekenland enorm veel aangespoelde bamboe op de stranden gezien. Als ik google, leer ik dat het geen bamboe is maar Arundo donax oftewel reuzenriet. Zo groeien langs de rivieren en in bossen en door zware regenval meegevoerd naar de zee, waar we dan weer op de strand aanspoelen. Ik lees het volgende “Hoewel het eruitziet als vervuiling, is het meestal organisch materiaal dat onderdeel is van de natuurlijke dynamiek van de kust, al kan het voor toeristen en vissers hinderlijk zijn.”.

Er wordt hard gewerkt om de beachbar op tijd in orde te krijgen, ze gaan vrijdag 1 mei open. Het is echt een enorm grote bar met heel veel stoelen, ligbedden en zelfs een zwembad. Wij genieten verder de hele dag van het mooie weer en het prachtige plekje.

De beachbar wordt a.s. vrijdag geopend en daarvoor wordt het strand schoon gemaakt.
's Morgens een lange strandwandeling, rechts zie je onze camper.
Op het strand ligt heel veel riet. Door overstromingen van de rivieren wordt dit riet naar de zee gevoerd en dat spoelt dan weer later aan op de stranden.
Buiten het riet ligt er ook heel veel plastic.
Het is heerlijk weer en daar genieten wij volop van.
De enorme beachbar die a.s. vrijdag open gaat.
En ook vandaag een prachtige zonsondergang.

 

Donderdag 30 april 2026 – Rikia via Filiatra naar Kakovatos - PN 379066 37.454822 21.6399 – 60 km

We trekken verder en stoppen eerst bij Filiatra. De Griekse Amerikaan Harry Fournier heeft zijn stempel aardig op dit stadje gedrukt. Hij was chirurg in Amerika maar op oudere leeftijd terug gekeerd naar Griekenland. Daar heeft hij in het stadje een replica van de Eifeltoren gebouwd. Aan zee heeft hij een soort Disney kasteel neergezet. Je kunt er niet met de auto bijkomen. Nou ja, het kan wel maar dan moet je over een enorm slechte weg met mega diepe kuilen. Dat doen we onze camper niet aan. We parkeren hem iets verder in een dorpje en lopen via het strand naar het bijzondere kasteel. Het is echt een bijzonder bouwwerk. Maar er wordt helemaal niets mee gedaan en is aardig verwaarloosd, zonde hoor. Maar zelfs in deze staat wel erg gaaf om te zien. Nog even een bezoek aan de Lidl en verder naar Kakovatos. Hier is een grote parkeerplaats pal aan zee. Deze keer niet zo verlaten als die waar we vanmorgen zijn vertrokken. We staan net voor het stadje met tavernes en hotels. Maar voor onze camperneus hebben we weer een enorm zandstrand. Dit strand is al wel helemaal schoongemaakt. We hebben een heel gesprek met een Nederlandse man met Griekse roots, hij woont sinds 2 jaar weer in Griekenland. We doen eens iets geks vandaag: we gaan ’s avonds uit eten. We kiezen voor de taverne die bij deze parkeerplaats is. Aad kiest huisgemaakte gehaktballen en ik neem natuurlijk weer kip (goed voor de lijn). Samen met een Griekse salade erbij smaakt het allemaal weer heel erg lekker. Voor de prijs hoef je het ook niet te laten: 30 euro.

In Filiatra is een replica van de Eifeltoren.
Via het strand lopen we naar het bijzondere kasteel.
En daar is het kasteel dan: een heel bijzonder bouwwerk. Gebouwd in 1960 door een Griek die op oudere leeftijd terugkeerde van Amerika naar Griekenland.
Jammer dat het zo verwaarloosd is. Ze zouden hier echt een leuke toeristische trekpleister van kunnen maken.

 

In Kakovatos hebben we weer een prima plek direct aan het strand.
Achter ons het stadje Kakovatos.
Het strand is hier al helemaal schoongemaakt, geen riet meer te zien.
's Avonds krijgen we bewolking.
We doen eens gek en gaan 's avonds uit eten.

 

En dan wordt het langzamerhand echt donker.

 
Vrijdag 1 mei 2026 – Kakovatos tot Kastro - PN 11749 37.8895 21.1115 – 100 km

Ook vandaag missen we weer een verjaardag: Fay wordt vandaag 15 jaar! Dat is wel een nadeel van een reis in deze periode, we missen heel veel verjaardagen.

Er wordt vandaag regen voorspeld, maar die blijft weg. Wel is het wat bewolkt, gelukkig blijft de temperatuur gewoon goed met 22 graden. We trekken weer een stuk omhoog op de Peloponnesos en rijden naar een plekje wat we nooit overslaan als we in Griekenland zijn. Het ligt vlakbij het stadje Kastro waar een enorm kasteel hoog op de heuvel staat. Hier is bij zee een groot terrein waar je prima met je camper kunt staan. Het is er nu vrij rustig, er staat maar een enkele camper. Zagen we vier jaar geleden dat de zee al flink wat van de kust had afgebrokkeld, nu is het nog veel erger. De kantina (snackbar) die hier zit, wordt nog opgebouwd. Maar veel plek voor hun terras hebben ze niet meer, alles is weggeslagen. Omdat we hier water kunnen pakken, doe ik een handwasje. Hopelijk kunnen we het zo met onze kleding redden tot we weer thuis zijn.

Nog even een update over de drukpomp: hij hapert nog steeds. Maar we hebben ontdekt dat als we hem een tikje bovenop geven, hij wel weer werkt. Dan zou het kunnen zijn dat je het probleem oplost door de schakelaar van de drukpomp schoon te maken (ja of een nieuwe pomp natuurlijk). Helaas heeft Aad niet het juiste gereedschap bij zich om de pomp los te maken. Het beste zou zijn om een nieuwe pomp te kopen maar dat is in Griekenland niet zo gemakkelijk. We zullen zien of we het juiste gereedschap kunnen kopen en anders moeten we maar duimen dat hij het nog even 4 weken volhoudt. Zo is de zesde week ook weer voorbij. Nog vier te gaan!

Daar is het enorme kasteel van Kastro.

De zee heeft de rand nog verder afgebroken.

Wij gaan een beetje van de rand af staan, achter wat struiken zodat we uit de wind zitten.

Prachtige zonsondergang, links het eiland Zakinthos.

En rechts het eiland Kefalonia.


 

 

 






























 

 

 

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten