GRIEKENLAND, DERDE WEEK

Vrijdag 7 september, dag 15, 56570 km - 180 km

We worden wakker van mensen die hout aan het hakken zijn. Als we aan het ontbijt zitten, vragen ze of we de camper weg kunnen zetten, zodat ze de tractor erbij kunnen zetten. Na het ontbijt weer snel op weg. Vandaag niet zoveel bergen meer. Voor we het weten komen we bij Lamia aan. Hier is een uitgestrekte laagvlakte met weer veel landbouw. We zoeken even naar Thermopilon, dat is een bron met zwavelhoudend water. Als we het hebben gevonden, valt het ons tegen. Erg klein. Eigenlijk hadden we hier willen overnachten, maar nee. We gaan weer verder, nu richting de golf van Korinthe. Via Amfissa en toch nog wat haarspeldbochten komen we bij Itea weer uit bij de zee. We gaan eerst bij de kade van Itea kijken, daar kun je ook met de camper staan. Het is een enorm parkeerterrein, ziet er best goed uit. Maar omdat gezegd wordt dat Galaxidi, 15 km verder, meer sfeer heeft, besluiten we om toch weer verder te rijden. De hele omgeving is hier trouwens bedekt onder een laag rode stof. Er wordt hier bauxiet gewonnen. Wat een stof geeft dat zeg! Overal waar je kijkt, is het rood. Maar iets verder is dat weer weg en zien we de prachtige kust. Als snel zijn we in Galaxidi en proberen we ook daar de kade te vinden. Dat valt dus niet mee, we komen in allerlei smalle straatjes terecht. Uiteindelijk vinden we dan toch de kade en kunnen we de camper hier met gemak neerzetten. Aan de overkant is het stadje. Het ziet er enorm gezellig uit. Veel tavernes, jippie daar kunnen we gaan eten vanavond! Wat ook prettig is, is dat we eindelijk internet hebben! Snel onze weblog bijwerken en skypen met het thuisfront! We maken een rondje door het stadje op onze fietsen en ’s avonds gaan we uit eten. Altijd weer een gok waar je lekker kunt eten, helaas is het deze keer niet heel bijzonder. Jammer! Om acht uur worden alle auto’s van de kade weggestuurd, de straat wordt afgesloten en jawel hoor… de hele bevolking loopt heen en weer over de kade. Wij staan gelukkig aan de overkant en kunnen blijven staan. Voor onze camper zitten we te genieten van alle drukte. Wat een verschil met gisteren! Het blijft nog langs gezellig in Galaxidi!

welke honing moet ik nou nemen?

ons uitzicht vanaf de camper: Galaxidi aan de golf van Korinthe

en 's avonds is het helemaal een mooi gezicht

Zaterdag 8 september, dag 16, 56580 km, 10 km

We hebben echt heerlijk geslapen. Wel gek dat je zo heerlijk kunt slapen met al die drukte en zo midden in een dorpje. Maar we voelen ons totaal niet onveilig, ook nooit gevoeld trouwens. We hebben goede extra sloten dat is natuurlijk ook erg prettig. Sta je te douchen terwijl er hele volksstammen Grieken voorbij je camper lopen. Echt vreemd toch? Maar goed, we gaan even het dorpje in om heerlijk vers brood te kopen en druiven (ja die waren op en dat kan natuurlijk niet!). Dan rijden we iets voorbij het dorpje naar Paralia Anemokampi. Daar gaat een weg naar beneden tot aan de zee en kunnen we heerlijk met de camper zo aan het strand staan. Eerst maar weer zwemkleding aan en een duik in de zee nemen. Als we zijn uitgespetterd gaan we ontbijten. Wat een luxe, ontbijten zo aan de zee. Het is heerlijk weer, maar we hebben vandaag wel af en toe een wolkje. Aad gaat snorkelen en natuurlijk vissen. Ik vermaak me met mijn ereader want ik zit middenin een heel spannend boek. Als het zes uur is, besluiten om toch weer terug te rijden naar Galaxidi en daar weer langs de kade te gaan staan. Het was zo gezellig om mee te maken gisteren, dat willen we vanavond weer. En ja hoor, het is nog net zo gezellig en druk. Hele gezinnen lopen rond of zijn uit eten. Wat nou economische crisis? We gaan uit eten bij een tentje wat op een veredelde snackbar lijkt, maar hmm… echt lekkere gyros op. Mijn buik knapt daarna, maar Aad heeft toch nog ruimte voor een ijsje (altijd toch?). Dan lopen we nog even wat rond, skypen met het thuisfront en is er weer een hele mooie dag voorbij.

staan lekker op het strand vlakbij Galaxidi

uitzicht vanaf de camper, Aad zie je rechts op de rotsen staan vissen

en dan weer terug naar Galaxidi

Zondag 9 september, dag 17, 56640 km, 60 km

Nu hebben we echt wel weer genoeg van de drukte. Op zoek naar een rustig strandje dus. We vinden er eentje bij Paralia Tolofonas, een strand in het dorpje. Voor de verandering gaan we maar eerst ontbijten en dan pas de zee in. Hier staan een paar bomen aan het strand en dat is erg welkom want het is ook vandaag weer erg warm weer. Tegen twee uur breken we toch weer op, op zoek naar toch een rustiger plekje. We zien er heel wat maar vinden het allemaal toch net niet helemaal wat we zoeken. Dan op naar Xiliadou, net voor Nafpaktos. Ik had hierover in iemands verslag gelezen. Nou, het valt dus echt niet mee om hier van de grote weg af aan zee te komen. Er is wel een afslag naar rechts, maar dan moet je de weg onderdoor en deze onderdoorgang is te laag voor onze camper. Dan maar weer de grote weg op, ergens keren en zo aan de rechterkant (dus zeekant) naar het dorpje. Maar nergens zien we verder borden naar Xiliadou en dus rijden we aardig wat af (en weer terug) voordat we eindelijk het strand vinden. Ze noemen het hier White Sand en dat komt omdat hier een zandstrand is, wat erg uniek is aan de golf van Korinthe. Er zijn allemaal tavernes met parasols en strandstoelen. Natuurlijk ook hier de stranddouches. Dit is wat we zochten en hier blijven we dan ook staan. Genoeg gereden! Snel een duik in de zee. Heerlijk is het hier! Er is zelfs een wifi verbinding. ’s Avonds maar weer eens zelf koken, ook lekker hoor! Als het donker wordt, zijn we de enige op het donkere strand.

ontbijten bij Paralia Tolofonas, lekker in de schaduw

onze stranddouche, mooi he?

Maandag 10 september, dag 18, 56580 km, 0 km

We blijven vandaag staan op het strand van Xiliadou. Er staat een stevig windje en de golven zijn dan ook aardig hoog. Heerlijk om in te zwemmen! We genieten als twee kleine kinderen van het geweld van de golven. Wat is dit toch enorm leuk! We zijn zelfs nog op een andere manier aktief, want we maken een wandeling langs de zee tot aan het haventje van Xiliadou. Het stelt allemaal niet echt veel voor maar goed, we hebben het idee dat we (een beetje) sportief zijn geweest toch? In de loop van de dag wordt de wind steeds sterker en dus de golven hoger. Echt erg gaaf om te zien, we raken er niet op uitgekeken. De temperatuur vandaag is ook veel beter, ik schat het op 29 graden en dat is prettiger dan de 33/35 graden die we tot nu toe hebben gehad. We kunnen nu zelfs af en toe even lekker in de zon zitten zonder te puffen. De kantina met bijbehorende ligstoelen en parasols worden afgebroken vandaag. Dat houdt dus ook in dat we onze douche kwijt zijn. We zien niet veel mensen in het water en dat terwijl het zo gaaf is in die golven. Maar ja, het is maandag dus waarschijnlijk is iedereen aan het werk. Wij genieten in ieder geval. Aan het eind van de middag gaat de bbq aan.
's Avonds nog via skype contact gehad met het thuisfront. Ach gossie, als dan een van de kleintjes gaat huilen omdat ie oma zo mist, is oma ook in tranen en dan wil ik alleen maar naar huis!!!

even een wasje doen, lekker snel droog met de harde wind!

groepje zwerfhonden, die geen vlieg kwaad doen, zijn heel rustig en totaal niet agressief

ons plekkie bij Xiliadou, Aad zit (natuurlijk) weer te vissen

Dinsdag 11 september, dag 19, 56730 km, 90 km

Nee hoor, we gaan natuurlijk niet naar huis omdat een van onze kleinkinderen ons zo mist. Nee vandaag trekken we weer verder, nu naar Nafpaktos 10 km verderop. We willen deze stad gaan bekijken maar het lukt ons niet om de camper ergens te kunnen parkeren. Dan niet. Dan gaan we weer verder. We zien de brug over de Golf van Korinthe. Prachtig gezicht, hij torent hoog boven het water uit en wij gaan erover heen. Erg gaaf! Nu zijn we op de Peleponessos! Daarna gaan we richting Patras. We willen heel graag iets meenemen voor onze 7 kleinkinderen en hopen in Patras te slagen. Al snel zien we een heel groot gebouw met een warenhuis. Het is enorm druk, parkeerplaats vol, maar het lukt ons de camper toch dicht in de buurt te parkeren. Er is gelukkig keus genoeg om te kleintjes blij te maken en met tassen vol komen we de winkel dan ook weer uit. Helemaal blij dat dit gelukt is! We rijden iets verder langs de westkust van de Peleponessos tot aan Kalogria. Hier is een natuurgebied en een enorm zandstrand. Hebben in verschillende verhalen gelezen dat je hier mooi kunt staan met de camper. Het natuurgebied is echt erg mooi met parasoldennenbomen, een moerasgebied en een kale berg op de achtergrond. Echt heel erg mooi. Maar… misschien zijn we een beetje verwend geraakt met de camper zo aan het strand. Dat kan hier dus niet. Er zijn drie plaatsen waar je met de camper aan zee kunt komen. We bekijken ze alle drie maar bij alle drie sta je op een parkeerplaats en moet je nog lopen naar de zee. Dus als je bij de camper wilt zitten, zit je op de parkeerplaats. Ja en die zijn (zoals we al eerder meldden) erg smerig. Vol met troep, vooral plastic flessen. Maar goed, de camper neergezet, zwemkleding aan en de zee in. Heerlijk zandstrand en zand in zee. Niets over te klagen hoor! Rond acht uur gaat de zon onder in de zee. Wat een prachtig gezicht! Als de schemer invalt, komen hordes muggen. Echt niet te geloven zoveel muggen als hier zitten. Je begrijpt dat wij dan allang in de camper zitten. Jammer genoeg is dan net onze eerste gasfles op. Dus gewapend met lange broek en heel veel muggenspul, gaat Aad de gasfles omwisselen. Het is echt heel stil hier ’s nachts en pikkedonker. 

de brug over de Golf van Korinthe

de parasoldennenbomen bij Kalogria

pad van de parkeerplaats naar het strand

ondergaande zon (er kwam een bruidspaar met fotograaf)

Woensdag 12 september, dag 20, 56780 km, 50 km

Vandaag dus weer een stukje verder kijken. Ik heb gelezen dat vlakbij Kylini een mooie plek moet zijn. Net naast camping Melissa en op deze camping hebben wij zes jaar geleden met onze caravan gestaan, dus we weten dat het strand daar erg mooi is. Al heel snel hebben we de camperplek gevonden (N 37.88988 E 21.11131), voorbij camping Melissa de tweede weg naar links. En ja hoor, dit is wat we zoeken. Met de camper sta je op een groot plateau en kijk je prachtig uit over de zee. Er is een kantina, een gewone wc, waterkraan en een douche. Paradijs voor de camperaar dus. Het strand ligt ietsje lager maar er is een trappetje naar beneden. In de verte ligt Kefalonie en we zien de veerboten er naartoe varen. Onderweg hebben we heerlijk brood gekocht en dus eerst maar even ontbijten. Dan de heerlijke zee in. Hier alleen maar zandstrand, heerlijk. Wat is dit toch genieten. Ik heb het volgens mij al vaak gezegd, maar echt hoor, dit is het helemaal. Ons eigen huisje zo aan zee, wat wil een mens nog meer? In de loop van de middag wakkert de wind aan en natuurlijk zijn er dan weer hoge golven. Heerlijk om dan in de zee te zijn. We kunnen ons amper staande houden en de golven komen steeds over ons hoofd heen. Gaaf! We lopen ook nog via het strand naar de camping, even oude herinneringen ophalen. Alles ziet er nog net zo uit als toen. Best een prima camping. Wel triest dat de camping zo leeg is nu. ’s Avonds is er een prachtige zonsondergang.

ons mooie plekje zo aan het strand

de kantina met trap naar het strand

ook nu weer een prachtige zonsondergang

Donderdag 13 september, dag 21, 56790 km, 10 km

Wakker worden, zwemkleding aan en de zee in. Het wordt misschien een eentonig verhaal maar het bevalt ons meer dan prima. Aad is verbaasd over de manier van vissen hier. Ze doen een levende grote vis aan een draad die weer verbonden is met een lange bamboestok. Daarmee loopt de ene visser door de branding en zodra er vissen met deze gevangen vis meezwemmen, gooit visser nummer twee er een net overheen. En zo vangen ze hier dan weer vis. Overal anders dus maar de lokale mensen weten altijd weer een eenvoudige manier om vis te vangen, dat was ook zo in Noorwegen. Ja en met Aad als visser, hoor ik vanzelf ook al deze dingen. Het is trouwens nog steeds zo’n 29 graden, heerlijk weer dus. Lekker windje ook nog, dus heerlijk genieten. De hele dag wordt gevuld met zwemmen, snorkelen, vissen. Om vijf uur trekken we weer eens gewone kleding aan. We gaan naar Kastro, een heel klein dorpje 5 km hiervandaan. We duiken een souvenierszaakje in want we willen nog twee dingen voor de kleinkinderen, maar nee, hier vinden we niets. Dan naar een piepklein supermarktje waar van alles en nog wat verkocht wordt. We kopen een grote fles Retsina wijn, dat is een speciale Griekse wijn met een harsachtige smaak. Die moeten we maar eens proberen. We willen ook Samos wijn en zijn hier al een tijdje naar op zoek, maar dat zien we hier niet. We zien een groentewinkeltje met achterin wat wijnflessen. Hier maar even vragen, en ja hoor, hij verkoopt Samos wijn. Twee soorten zelfs. Dus we moeten gelijk proeven. Al snel weten we welke de wijn is die wij zo lekker vinden, de muskaatachtige. Hij heeft zes flessen staan en die gaan natuurlijk alle zes met ons mee. We krijgen ook nog een likeur te proeven van kaneel, kruidnagel etc. Erg lekker voor de feestdagen, maar we nemen hem toch maar niet mee. De man en vrouw van dit winkeltje zijn echt allervriendelijkst. Er wordt ons ook verteld dat ze vannacht regen verwachten. Daar zitten ze met smart op te wachten, want de maanden mei, juni, juli, augustus en september is er geen spatje gevallen. We zetten de wijn in de camper en gaan op zoek naar een eettentje. Dat wordt dezelfde taverne waar we zes jaar geleden ook gegeten hebben. De eigenaar kijkt wel een beetje vreemd op, want het is nog vroeg (zeven uur) maar we kunnen toch terecht. Heerlijk souvlaki en griekse salade gegeten. Net voordat het helemaal donker is, zijn we weer terug bij ons plekje bij de zee. We zien het boven de eilanden Kefalonie en Zakinthos onweren. We waait ook enorm hard. Alle ramen moeten dicht. En ja hoor, ’s nachts begint een enorm onweer. De camper staat te schudden. Lichtflitsen aan alle kanten, weinig donder trouwens. Wel veel regen.

de vissers

's avonds even shoppen en uit eten in Kastro

GRIEKENLAND, TWEEDE WEEK

Vrijdag 31 augustus, dag 8 – 55920 – 0 km

Slapen lukt prima ook al staan we dus totaal niet in de schaduw. Het is ongeveer 23 graden in de camper en alleen onder het dekbedhoes met de ventilator aan, is het toch goed te doen. Ook deze dag beginnen we met zwemmen in zee, douchen onder de standdouche en dan ontbijten. Vandaag gebakken ei met spek. Als alles weer is opgeruimd, gaan we een stukje fietsen. We bekijken het dorpje Ammoudia. Je ziet nog steeds bovenop de huizen het betonstaal uitsteken. Dit doen de Grieken omdat ze geen belasting over hun huis hoeven te betalen zolang het huis niet afgebouwd  is. En als je dus betonijzers uit laat steken, is je huis nog niet af. Het is werkelijk geen gezicht en ik weet dat ze deze regel willen veranderen omdat de bouwstijl nu in Griekenland wel erg lelijk is met al dat betonijzer op alle huizen. Verder is er natuurlijk ongelofelijk veel zwerfvuil. Zo jammer dat de Grieken dit heel gewoon vinden. Natuurlijk heb je in Nederland ook veel rotzooi als mensen een dagje op het strand zijn geweest, maar hier is het echt verschrikkelijk hoor. Rij je ergens in de midden in de bergen, zie je ineens een enorm berg afval ergens liggen. Dat is erg jammer. Maar verder is het een heerlijk land. Het weer, de warme zee, het lekkere eten, de vriendelijke Grieken… fijn om hier te zijn. Van de economische crisis merken we nog niets. Ja de Grieken beginnen er zelf over als je met ze praat. Maar tot nu toch dus nog niets van gemerkt. Aad gaat vandaag ook vissen, jammer genoeg vangt hij niets. Natuurlijk ook veel zwemmen. Er is weer een prachtige zonsondergang, nog even wat t.v. kijken en dan is de dag weer voorbij.

campers bij Ammoudia

het strand van Ammoudia

Zaterdag 1 september, dag 9 – 56030 – 110 km

Eerst even zwemmen, douchen, ontbijten en dan op weg. We rijden langs de westkust richting Preveza. Daar vlakbij gaan we door een toltunnel en dan op naar Lefkada (Lefkas) het eiland wat met een brug aan het vaste land is verbonden. We stoppen net over de brug, tegenover het ford. Hier zouden we prima kunnen staan, maar pff… wat is het warm. We hebben geen schaduw hier, geen wind en ook geen mogelijk om vlakbij de camper te zwemmen. We willen eigenlijk hier blijven en dan met de fiets naar Lefkada-stad te gaan. Maar omdat het toch echt te warm is, gaan we verder op zoek naar een plaatsje waar de camper bij zee kan staan. Maar rondom Lefkada-stad lukt het echt niet. Dan gaan we op weg langs de oostkust van Lefkada. Het is hier echt prachtig. Bij Nidri vinden we wel een plekje zo aan het water, maar het water is hier niet schoon. Dus wel even gestopt en flink wat heerlijke druiven gegeten en dan toch maar weer verder. Aan onze linkerkant zien we de prachtige kust zien we en aan de rechterkant de bergen. Zo mooi! Dan komen we in Vasiliki aan. En daar kunnen we zo aan het strand parkeren. Snel zwemkleding aan en in de zee. Dat is beter. Heerlijk dat water om je heen te voelen. We knappen er enorm van op. We zien iets verderop ook twee campers staan en besluiten om daarheen te gaan. Er staat wel een bord ‘no camping’ maar we zien wel of we hier weggestuurd worden. We staan echt prachtig, zo aan het kiezelstrand, met uitzicht op Vasiliki en de zee. We zien de veerboten van Kefalonie aanleggen. We gaan lekker bbqen. Vanmiddag was het 35 graden in de camper maar ’s avonds koelt het gelukkig lekker af. Staat een lekker windje en met alle ramen open en de ventilator aan, smaakt een kopje thee prima.

op de kade bij Lefkada-stad met de draaibrug op de achtergrond

heel veel sinaasappels te koop

ons plekje in Vasiliki, zo aan het strand

Zondag 2 september, dag 10 – 56030 – 0 km

Vandaag is de moeder van Aad jarig, 90 jaar! Jammer dat we niet bij het feest aanwezig kunnen zijn. Aad gaat even op de fiets wat brood, druiven en sinaasappels halen. We brengen de dag door met zwemmen en zonnen. Het is echt heerlijk weer, lekker windje erbij, gewoon genieten dus. Aan het eind van de dag even douchen in de camper, kleding aan en op de fiets naar Vasiliki. We bekijken wat winkeltjes, we vinden het natuurlijk erg leuk om voor onze 7 kleinkinderen wat mee te nemen, dus zoeken maar. Dan gaan we eten bij een Taverne. Je kunt wel merken dat dit een toeristisch plaatsje is. We bestellen een ovengerechtje en het smaakt op zich prima, maar niet echt geweldig. En de prijs is ook vrij hoog. Maar goed, de sfeer is erg leuk. Eten zo aan het haventje, veel mensen die rondlopen, bij een barretje zitten of ergens wat eten. Weer terug bij de camper, zien we dat er ineens best wat campers zijn bijgekomen. Wij gaan snel de camper in om de muggen voor te zijn. Nog even de foto’s op de laptop, verslag bijwerken en wat t.v. kijken.

even shoppen in Vasiliki

de tweede van links is onze camper

Maandag 3 september, dag 11 – 56135 – 105 km

Zodra we wakker zijn en aangekleed vertrekken we naar Port Katsiki. Eerst komen we bij het dorpje Ag.Petros, hier stoppen we even om brood en milopitas (appelbroodje) te kopen. Je ziet hier op Lefkada nog echt authentieke Griekse dorpjes. Hier niet de onafgemaakte huizen met het betonijzer er nog bovenuit stekend. Nee, hier hebben de huizen gewoon schuine daken met dakpannen. We komen oude Griekse vrouwen tegen met een ezel en een paar geiten. De weg naar Port Katsiki is echt enorm smal en bochtig. Op een gegeven moment komen we bij het dorpje Athani. Ik heb over dit dorpje in andere camperverhalen al veel spannende verhalen gelezen. Het zou een ramp zijn om door dit dorp te rijden met een camper. Maar het valt ons mee. Best smal, maar te doen. Zijn in Noorwegen natuurlijk ook al gewend aan smalle wegen. Op het laatste stuk naar Port Katsiki heb je echt het gevoel van ‘wat doe ik hier’ maar dan komt er toch eindelijk een eind aan de weg en zijn we er. Het is onduidelijk waar we mogen parkeren. De grote geasfalteerde parkeerplaats is afgezet en daar staat sowieso bij dat je hier niet met je camper mag staan. De prijzen om te parkeren liegen er ook niet om: 10 euro voor een camper! We stappen uit en gaan eerst maar eens een kijkje nemen. We zien de trap naar het strand en maken wat foto’s. Dan nog wat foto’s van een ander uitkijkpunt. 

griekse wegenborden, hier staat het nog wel in normale letters erbij, dat is lang niet altijd het geval!

Port Katsiki

Wat zullen we doen? Hier blijven op een vrij ongezellige parkeerplaats? We besluiten om weer weg te gaan. We zoeken onderweg wel een plaatsje om te ontbijten en kijken dan wel ergens of we aan het water kunnen staan om te zwemmen. We vinden een plekje in de schaduw om te ontbijten. Dan komen we weer bij het dorp Athani. Hmm… nu dwars door het dorp heen en we moeten een hele smalle weg op met een stijgingspercentage van minstens 20%. Dit is dus het enige stukje waarbij ik hem echt zat te knijpen. Op hoop van zegen dan maar, maar het gaat goed en onze camper rijdt ons zonder problemen naar boven. Pff… dat hebben we gehad. Nu verder naar Kalamitsi, we proberen hier bij het strand te komen maar komen op een heel smal weggetje waar we met moeite kunnen we keren. Dan maar verder naar het plaatsje Ag.Nikitas. Hier moet een camperplaats zijn bij de zee waar je voor 10 euro mag staan. De camperplaats vinden we wel, maar staat vol met personenauto’s. Dan maar weer verder. En zo komen we weer bij Lefkada-stad uit. Gelukkig kunnen we de camper nu wel vlakbij het strand zetten. Snel een duik in de zee. Pff… dat is lekker! Er is ook een stranddouche, dus het zoute water is er weer snel afgespoeld. Heerlijk, daar knappen we van op. We besluiten om hier niet te blijven en gaan van het eiland Lefkada af. Kopen 20 kg sinaasappelen voor 8 euro bij een kraampje (auto) langs de weg. Dan gaan we eerst richting Vonista en dan naar Mitikas. We rijden door een prachtig gebied. In Mitikas zouden we water moeten kunnen krijgen bij het haventje en jawel dat lukt ook (wel met een tang even de kraan opendraaien). Iets verderop, langs het strand, zetten we de camper neer. Snel weer in zee. Ook hier een stranddouche voor de deur. We kijken uit over een prachtige baai en het eiland Kalamos. Prachtig is het hier! Aad gaat vissen en… vangt zijn eerste Griekse vis(je)!

Mitikas met op de voorgrond viskwekerijen

haventje van Mitikas

Dinsdag 4 september, dag 12 – 56135 – 0 km

We blijven een dag hier in Mitikas staan. Eerst lopen we even naar het dorp en vinden al snel een bakker. We kopen brood, 2 giga chocoladecroissants, gebak gevuld met spinazie en gebak gevuld met fetakaas. O.k. het is een beetje veel, dat merken we ook wel in de loop van de dag. Maar het zag er allemaal zo lekker uit. Achteraf vonden we het bladerdeeg met spinazie en feta niet echt lekker, vrij vet ook. Maar goed, je moet alles proberen nietwaar? Verder doen we even een klein wasje, dat is snel droog met 33 graden en een lekker windje. Natuurlijk liggen we regelmatig in de warme zee, dan lekker het zout eraf spoelen onder de stranddouche. Aad vangt nog wat (kleine) visjes en dan heb je onze activiteiten van vandaag wel gehad.

Aad aan het vissen op het strand van Mitikas

de prachtige stranddouches, maar wel heel erg lekker!

onze 20 kg sinaasappels, lekker persen maar!

Woensdag 5 september, dag 13, 56215 km - 80 km

Weer verder, de prachtige kustweg naar Astakos. Werkelijk heel erg mooi hier, we zien af en toe viskwekerijen in de zee en verder heel veel mooie kusten. Bij Astakos rijden we weg van de zee en komen we in een gebied met veel landbouw, waaronder ook sinaasappelbomen, erg leuk om te zien. Voor we het weten zijn we al bij de Lidl in Mesologi (dank je wel TomTom). Snel wat boodschappen doen (oh wat heerlijk koel is het toch in die supermarkten!) en dan verder over een strekdam naar Tourlidas. Hier is een zoutwinningsgebied met allemaal huizen op palen. Wat een apart gezicht is dit nu weer! Aan het eind komen we bij een aantal tavernes en een zandstrand. Hier kunnen we de camper langs parkeren en ja, je snapt het al… eerst een duik in de zee. Ook hier weer stranddouches. Aad ziet een grote vis zwemmen, dus die is al snel aan het vissen. We zien in de verte de ferries van en naar Patras-Italië varen. Het is heerlijk weer maar dat komt omdat er een lekker windje staat, anders zouden we het niet uithouden. Aad wordt al enorm bruin. Vandaag maar weer eens een bbq aansteken! ’s Avonds kunnen we voor het eerst heel lang buiten zitten, er zijn geen muggen. Waarschijnlijk omdat hier alleen maar zout water is. We zien aan de overkant Patras liggen. Wat wel heel zielig is hier in Griekenland, zijn de zwerfhonden. Natuurlijk zijn er ook veel zwerfkatten, maar ik vind de honden toch echt triest. Doen geen vlieg kwaad, zijn gewoon alleen en scharrelen zo hun kostje bij elkaar. Ik vind het erg zielig.

huizen op palen bij Tourlidas

strand bij Tourlidas

leuke terrasjes in het water bij Tourlidas

Hier kun je goed zien dat het hier prachtig is, maar op de voorgrond... allemaal troep. Echt Grieks. Zonde!

Donderdag 6 september, dag 14, 56390 km - 175 km

Lekker douchen onder de stranddouche en dan op weg naar de bakker. Voor het eerst dat we echt heerlijk brood hebben! Even eten en op weg, eerst naar Agrinio en daarna naar Karpenisi. Helaas, stuurt de TomTom ons deze keer verkeerd. De TomTom denkt dat wij over hele kleine witte weggetjes willen rijden. Niet dus. Jammer genoeg duurt het wel even voordat we dat door hadden. Weer terug en TomTom uit. Al snel zitten we wel op de goede weg. We komen langs een prachtige kloof. Daarna gaan we steeds hoger de bergen in. De weg is vrij smal en het is echt opletten want overal liggen stenen op de weg, of zijn er gaten in de weg. Soms is er ook gewoon een stuk weg verdwenen. Maar we hebben geen haast en op ons gemak rijden we de bergen in. Het gaat van haarspeldbocht naar haarspeldbocht. We zien het prachtige stuwmeer Kretmaston liggen. Wat een mooie kleur blauw heeft dit! Het is ook enorm groot. Bij iedere gelegenheid stoppen we weer om te kijken en foto’s te nemen. We zien de brug over het stuwmeer liggen, weer even stoppen. Blijkt hier zelfs een waterkraan te zijn, vullen maar weer dan! Voorbij de brug gaan we weer klimmen. Slingerend gaan we alsmaar hoger en hoger. De weg is ook erg slecht op dit stuk. Maar het is hier wel schitterend. Er zijn heel weinig mensen op de weg. Als we weer een berg over zijn, komen we bij een smalle, ijzeren brug. Er staat een bord dat de brug 3 ton kan hebben. Hmm… wij zijn 3,5 ton. Ik mijn ogen dicht en Aad rijdt erover heen. Gelukt! Aan de andere kant van de brug staat een bord dat de brug 3,5 ton kan hebben. Leuk hoor! Stress voor niets! Weer omhoog de bergen in. Als we ook deze bergtop hebben gehad, zien we Karpenisi liggen. Dit is een vrij grote stad. Het plan is om hier te overnachten er ergens bij een taverne te eten. Nou dat plan gaat dus niet door. Je kunt met de camper niet door het centrum omdat ze aan de weg bezig zijn, en in de buitenwijken is geen taverne te vinden. We doen nog pogingen om ergens een plekje te vinden, maar rijden uiteindelijk maar weer verder richting Lamia. Een klein stukje verder gaan we van de weg af en vinden we toch nog een plekje waar we kunnen overnachten. Het is niets bijzonders, maar wel enorm stil. De stilte doet gewoon pijn aan onze oren.

het prachtige stuwmeer Kretmaston

Brug over het stuwmeer Kretmaston

de brug die dus wel gewoon 3,5 ton kon hebben

Karpenisi

ons overnachtingsplekje

We hebben trouwens in de 1,5 week dat we nu in Griekenland rondrijden pas vier keer andere Nederlanders gezien: in Drepano Beach twee keer een Nederlandse camper naast ons, in Ammoudia ook een camper en in Vasiliki een gezin ontmoet die een vliegvakantie op Lefkas had. Best weinig toch? We zijn benieuwd of we nog meer Nederlanders tegenkomen.