zwerfleeuwen: REIS GRIEKENLAND – WEEK 7

Zaterdag en zondag 2 en 3 mei 2026 – Kastro - PN 11749 37.8895 21.1115 – 0 km

We blijven lekker een paar dagen hier staan. De dag begint steeds met een lange wandeling. Voor de rest doen we niet zoveel. Kleuren, spelletje doen, genieten van het mooie weer en het uitzicht. Formule 1 is na 5 weken ook weer begonnen en gelijk ook met een sprint weekend. Deze keer in Miami dus kunnen we alles in de avond bekijken. Wat een leuke race, fijn dat Max Verstappen ook weer een beetje mee kan doen.

Iedere morgen begint met een lange wandeling.

Heel veel velden waar meloenen op worden verbouwd. Op de achtergrond het eiland Zakinthos.

We zitten vlakbij het punt waar veerboten naar de eilanden Zakinthos en Kefalonia varen.

Links op het bord zie je hoe het er vroeger uitzag, dat stuk grond is nu helemaal weggeslagen door de zee.

Als we de andere kant oplopen, zien we nog genoeg strand.

Maandag 4 mei 2026 – Kastro via Patra tot Kato Vasiliki - PN 54062 38.352001 21.628201 – 110 km

Vandaag gaan we de Peloponnesos verlaten maar eerst gaan we even naar wat winkels in Patra. Eerst naar de Lidl want met dat lijnen van mij, gaan de groente en yoghurt altijd vrij hard. Iets verder zit de Praktiker, dat is een soort bouwmarkt. Hier kunnen we het stukje gereedschap kopen wat we nodig hebben om de drukpomp uit elkaar te halen. We zijn nu vlakbij de haven waar de boten naar Italië vertrekken. Wat zijn we hier vaak op de boot gestapt! Deze keer dus niet, we gaan over land weer naar huis. Om de Peloponnesos af te komen kun je via een enorme brug of met de ferry. Deze brug is er sinds 2004. Het is de langste tuibrug van de wereld en wordt gezien als een technisch meesterwerk omdat hij gebouwd is onder moeilijke omstandigheden, want het water is er diep, er is een grote kans op aardbevingen en tsunami’s en de golf wordt steeds breder. Voor de brug moet je tol betalen, maar wij kiezen voor de ferry. Niet omdat deze goedkoper is, maar omdat we dat leuker vinden. De ferry kost ons 12 euro. Zo laten we de Peloponnesos achter ons en rijden we het vaste land van Griekenland weer op. We gaan niet ver, in Kato Vasiliki is een prima plek aan zee. Uitzicht op de brug en Patra. Hier is ook een prachtige baai waar vroeger ook campers stonden, maar dat mag niet meer. Wij lopen er even naar toe. Er staat echt een harde wind maar de zon schijnt volop. Lekker weertje om een stukje te lopen. We zien een Nederlandse camper bij de baai staan. We kunnen nog wel buiten zitten, maar door de harde wind moeten we wel een vestje aan. We hebben vandaag geen zin om de drukpomp uit elkaar te halen. Morgen weer een dag.

Op weg naar de ferry waarmee we de Peloponnesos verlaten.

Dit is de ferry waarmee we naar de overkant gaan.

De langste tui brug van de wereld.

Langs de brug varen we naar de overkant.

We stoppen bij het kleine dorpje Kato Vasiliki.

De prachtige baai waar je vroeger met de camper mocht staan. Deze camper gaat hier later op de dag ook weer weg.

We zien Kato Vasiliki in de verte liggen.

We lopen weer terug naar de camper.

Dinsdag 5 mei 2026 – Kato Vasiliki tot Krioneri - PN 289764 38.34371 21.598563 – 17 km

We rijden vandaag niet ver en gaan naar een plekje aan de andere kant van de enorme rots. Het plekje ligt pal tegen de rotswand aan. Er staat een Griekse auto die er een tent heeft opgezet en een auto uit Oostenrijk met een daktent. Er is gelukkig nog plek om onze camper neer te zetten. Wat een prachtig plekje is dit weer zeg! Wat zijn we toch geluksvogels dat we op deze mooie plekken kunnen staan. We lopen even naar het piep kleine dorpje Krioneri waar we helemaal een mooi uitzicht op ons plekje hebben. Wat is deze rotsberg indrukwekkend. Weer terug bij de camper besluiten om aan de drukpomp te beginnen. Als de pomp los is, kunnen we hem er nog niet uit krijgen. We moeten de houten plaat die op de schoonwatertank ligt ook verwijderen. Nu lukt het wel. We schroeven de pomp helemaal uit elkaar en maken alles schoon wat we schoon kunnen maken. De draaien ook de schroef die de druk regelt, wat strakker. We zijn blij dat als alles weer in elkaar is gezet, de pomp het nog steeds doet. We testen van alles uit, de pomp sloeg vooral vaak af als we de kraan maar een klein stukje open zette. Maar gelukkig werkt alles weer naar behoren. Nu maar hopen dat hij het blijft doen. We zitten de rest van de dag lekker buiten. Aan het eind van de dag zien we mensen tegen de rotswand opklimmen. Brrr… zij liever dan ik. Als we ’s avonds gaan douchen hapert de pomp toch weer. Erg jammer.

We verlaten het plekje in Kato Vasiliki om naar de andere kant van deze rots te rijden.

Kraakhelder water komt er uit de berg.

Ons plekje in Krioneri, wij staan rechts naast het huis. De weg eindigt hier ook.

Links het dorpje Krioneri, rechts staan wij. Gave en indrukwekkende berg toch?

We gaan de drukpomp eruit halen.

Daarvoor moesten we nog meer weghalen.

Eenmaal eruit, halen we hem uit elkaar en maken alles schoon wat we schoon kunnen maken.

's Middags zitten we lekker buiten, wel met de luifel uit, anders is het voor ons te warm.

Aan het eind van de middag klimmen we twee de berg op.

Ik heb maar even ingezoomd, dan kun je ze wat beter zien.

Woensdag 6 mei 2026 – Krioneri tot Preveza - PN 315704 38.962054 20.757216 – 137 km

Jawel, hieperdepiep hoera… weer een jarige! Deze keer is het Katja die jarig is. Ook deze verjaardag missen we. Sorry, we maken het goed als we weer thuis zijn!

Wij trekken weer een stuk verder omhoog en rijden naar Preveza. Deze keer geen prachtig rustig plekje in de natuur. Nee, deze keer staan we op een parkeerterrein bij de haven van Preveza. Preveza is een vrij grote stad met een enorme haven. Voordat we met de camper bij de haven komen, worden we wel weer door mega smalle straatjes gestuurd. Als we dan ook linksaf moeten van het ene smalle straatje naar het andere smalle straatje, zijn we erg blij dat de camper maar 6.60 meter lang is. Was hij langer geweest, hadden we vast gestaan. Als we later door de stad lopen, zien we natuurlijk een veel betere en bredere weg die we beter hadden kunnen nemen. Had weer wat stress gescheeld. Maar goed het is allemaal weer gelukt. Preveza heeft een lange boulevard met aan de kade aardig grote zeilschepen. Ook aan tavernes is geen gebrek op deze boulevard. Maar wij kiezen voor een eenvoudig zaakje waar we een pita broodje kip gyros eten en die smaakt weer echt erg lekker. Weer terug bij de camper zetten we de stoelen maar niet buiten in dit havengebied om klachten te voorkomen. Vanuit de camper kijken we naar alle boten die vanuit zee de Ambracische Golf binnenvaren, een enorme binnenzee. 's Avonds staat het vol met vissers die hopen dat ze wat aan hun hengel krijgen. Dat lukt trouwens ook best vaak.

Onderweg naar Preveza rijden we door een prachtige bergkloof.

Dan komen we aan in Preveza.

Preveza heeft een mooie boulevard. Aan de ene kant flinke zeilboten en aan de andere kant heel veel tavernes.

Ja Aad wat ga je kiezen?

Deze keer geen plekje in de natuur maar op het parkeerterrein van de haven van Preveza. Uitzicht op de vele boten die hier varen.

Ons plekje bij de haven van Preveza.

Donderdag 7 mei 2026 – Preveza tot Ammoudia - PN 413251 39.23621 20.48077 – 47 km

Eigenlijk hadden we het plan om vandaag naar Sagiada te rijden, net voor de Albanese grens. Maar we besluiten om ook nog een keertje in Ammoudia te gaan staan. Ammoudia ligt aan de monding van de Acheron rivier en heeft een enorme baai met zandstrand. Je kunt hier met boten de Acheron rivier opvaren, tenminste in het hoogseizoen, Die rivier heeft een heel apart blauw/groene kleur. Een stuk landinwaarts gaat deze rivier door een kloof. Hier kun je prachtige wandelingen maken, maar dan wel door het ijskoude water heen. Wij staan nu dus aan de monding van deze rivier. We staan op een parkeerplaatsje pal aan zee en de rivier. Eerst maar even een rondje lopen. De temperatuur nog steeds zo’n 23 graden, maar door de bewolking is het flink benauwd. Als we wat hebben gegeten, buigen we ons nog een keertje over de drukpomp. Ik had iets gelezen over een terugslagklep, die zou ook wel eens met kalk kunnen zitten. Dan moet je wel weten waar zo’n ding zit. Gelukkig kun je op Google alles vinden, die zit dus geïntegreerd in de drukpomp. Gekeken, geen kalk. Weer alles in elkaar. Nu kunnen we echt niets meer verzinnen behalve dat er een nieuwe in moet. Aad gaat zijn geluk beproeven op het enorme strand. Hij baalt wel als hij een ander ook ziet met een metaaldetector.

En het water nog bijvullen in de haven van Preveza.

Vissersbootje bij Ammoudia.

De Acheron rivier bij Ammoudia.

De camper staat op een klein parkeerplaatsje aan de rivier en vlakbij zee.

Ammoudia heeft een enorm zandstrand.

Vrijdag 8 mei 2026 – Ammoudia tot Sagiada - PN 49465 39.625599 20.1805 – 66 km

We hoorden vannacht iets wat we nog niet vaak hebben gehoord deze reis: regen! Er komen bussen vol toeristen aanrijden die met de boot de Acheron rivier op gaan. Echt jammer dat het dan juist vandaag minder weer is. Wij gaan aan onze laatste trip in Griekenland beginnen, op naar Igoumenitsa. Zo vaak geweest, zo vaak van of aan boord van de boot naar Italië gegaan. Het is, zoals we dat kennen, weer lekker druk in de stad. De Grieken zijn gewend om hun auto gewoon ergens te parkeren als ze even in winkel in moeten. Zo slalommen wij om alles heen, het gaat altijd heel gemoedelijk. Tegenliggers stoppen voor ons of wachten rustig tot we weer op onze eigen weghelft zitten. In Igoumenitsa zit een Lidl en daar halen we nog wat boodschappen. Dan rijden we Igoumenitsa uit, richting Albanese grens. Net voor deze grens is het dorpje Sagiada waar we al heel vaak hebben gestaan. We kiezen deze keer voor de plek bij het haventje waar heel veel tavernes zitten. Het is zo’n ander gezicht nu, de bergen zijn niet dor en kaal. Nee, alles is groen. Wel jammer dat het nu een donkere dag is. Daarbij staat er ook nog een flink harde wind. We gaan eerst maar weer een stuk lopen. ’s Middags gaan we eten bij één van de tavernes. Tot onze verbazing zijn er, ondanks de mindere dag, nog best veel mensen die hier komen eten. Aad kiest voor souvlaki en ik neem kip. Samen met de Griekse salade smaakt het allemaal weer prima. Morgen gaan we dus Griekenland verlaten. Wat hebben we genoten van de 6 ½ week dat we hier rondgereden hebben. Wat zijn we blij dat we voor Griekenland hebben gekozen en wat later in het jaar zijn gegaan. Nu staan ons nieuwe ontdekkingen in Albanië te wachten, daar hebben we ook heel veel zin in. We zijn benieuwd of de wegen al wat beter zijn dan toen we er in 2016 doorheen zijn gereden.

Nog even iets over onze drukpomp: de terugslagklep is waarschijnlijk toch de oorzaak geweest dat de pomp het niet goed deed. Want nadat wij hem gisteren uit elkaar hadden gehaald en hem wat heen en weer hadden bewogen, doet alles het nu weer prima. Wij blij. Alleen jammer dat als je googelt over wat het probleem zou kunnen zijn, er nergens wordt geadviseerd om naar die terugslagklep te kijken. Wij weten inmiddels wel heel goed hoe zo’n pomp werkt en in elkaar zit.