REIS ZUID ITALIE & SICILIE - WEEK 2 – 1 t/m 7 september 2018

Zaterdag 1 september 2018 – Paestum

De dag begint bewolkt en aan het eind van de ochtend gaat het zowaar ook nog even regenen. Het strand loopt gelijk leeg. Maar het duurt allemaal maar heel even. Na een uurtje is het weer droog en schijnt de zon volop. Wij hebben alweer een rustige dag hier, lekker zwemmen, wat lezen, wat knutselen en veel meer doen we eigenlijk niet. In de avond zien we de bliksem boven de Almalfi kust maar pas rond drie uur ’s nachts gaat het eventjes regenen.

Het strand bij Paestum, wolken boven de Almalfi kust.

De wolken verdwijnen alweer snel en we kunnen weer heerlijk genieten van het mooie plekje.

Zondag 2 september 2018 – Paestum tot Praia a Mare (CC 9227 N 39.87302 E 15.78635) – 125 km

We trekken weer verder zuidwaarts, doel is het kustplaatsje Palinuro daar moet een vrij plek vlakbij een vuurtoren zijn. De route gaat door prachtige natuur. Als we afslaan van de SS18 naar Palinuro rijden we door een prachtige kloof. In Palinuro moeten we een smal steil weggetje omhoog richting vuurtoren. Gelukkig komen we geen tegenliggers tegen. Het plekje valt dan ook nog eens tegen. Behalve het uitzicht dan, prachtig om zo de kust te zien. We lopen nog even helemaal naar het bovenste punt en gaan daarna weer weg. Eerst terug naar de SS18 en dan verder langs de kust naar het zuiden. De weg is vrij smal en enorm bochtig, maar wat is het hier mooi! In Maratea zien we hoog bovenop de berg een Christus beeld staan. Wij rijden nog iets verder tot Praia a Mare. Dat is een flinke plaats die een paar kilometer langs de zee ligt met overal strand. Wij zetten de camper op een parkeerplaats waar we 3 euro voor moeten betalen. We hebben het flink warm, dus jullie snappen dat we snel onze zwemkleding aan doen en het water induiken. Je springt echt zo in dat warme water maar gelukkig is het toch verkoelend. Vooral dat heen en weer wiegen op die golven, zo ontspannend! Het is flink druk op de enorme strand maar tegen acht uur loopt het strand echt helemaal leeg, de strand tentjes gaan dicht en het is rustig. Wij zijn de enige camper die hier blijft overnachten. Beetje jammer dat de kartbaan die naast de parkeerplaats is, tot half één open blijft.

Onderweg naar Palinuro.

Het plekje in Palinuro.

Vanaf dat plekje hebben we een prachtig uitzicht over de kust, maar we gaan toch weer verder.

Zo gaan we weer verder, door prachtige natuur.

Echt een heel mooie kust hier.

De weg slingert langs de rotsen.

Met telkens weer prachtige uitzichten.

Het strand in Praia a Mare.

Maandag 3 september 2018 – Praia a Mare tot Falerna Marina (N 38.9697 E 16.148899) – 115 km

Vandaag een trip van 115 km weer vlak langs de kust. Gelukkig is de weg wel breder dan het stuk wat we gisteren hebben gereden. Ook nu weer super mooi, echt genieten deze route. We zien al snel een markt, als we dan ook een parkeerplaats zien, is de keus snel gemaakt. Een markt, dat vinden wij altijd erg leuk. Dus alle gordijnen dicht om de zon zo veel mogelijk buiten te houden, bovenluik open, Maxxfan op volle toeren, zo kunnen we Balou wel even achter laten. De markt is echt enorm groot. Vooral veel kleding en schoenen. Echt heel leuke kleding en de prijzen maakt het nog leuker, van alles en nog wat voor 5 tot 8 euro. Heel soms 10 euro. Schoenen voor 10 euro. Dacht ik dat Spanje goedkoop was, nou Italië is nog veel goedkoper. We kopen voor Aad een nieuwe zwembroek (zijn oude waren toch echt wel te groot nu hij zo’n 20 kg lichter is), ik koop een super leuk bloesje en wat armbanden. Voldaan komen we weer terug bij de camper. In Amantea zit een Lidl, dat komt goed uit, kunnen we verse broodjes halen. Gelijk lekker beleg erbij en wij hebben een lekkere lunch. Het is inmiddels twee uur en dat merk je aan het verkeer, het is echt rustig. De Italianen houden echt een siësta tot vijf uur. Na onze lunch in het nog maar een klein stukje tot Falerna Marina. Daar is een parkeerplaats direct aan zee waar we ook water kunnen pakken. Dat is hard nodig want onze watertank is echt bijna leeg. Dus vullen we hem vol en zetten daarna de camper aan de zee kant neer. In het hoogseizoen moet je hier betalen, maar nu in september is het gratis. Dan volgt ons gebruikelijk ritueel: zwemkleding aan en in de zee duiken. Lekker genieten van het warme water en de hoge golven. Aan het eind van middag nog even gezellig bellen met het thuisfront. Er zijn veel pizzeria’s hier maar als Aad om zeven uur naar een zaakje toe gaat, is het nog te vroeg. Uiteindelijk hebben we om acht uur onze pizza. Hij smaakt alweer erg lekker. Toch zo leuk om in Italië te zijn!

Er staan hier ook een hele lange rij met een soort van party tenten. Dit is een markt en in de avond gaan heel veel kraampjes open. Ik loop er ook even overheen maar vind het niet veel bijzonders. Wat ik wel bijzonder vind, is dat er zoveel mensen op deze markt afkomen. En dat op een maandagavond. De markt blijft open tot na 1 uur ’s nachts. We snappen er niets van, waarom zo lang open in een werkweek? Zou dat iedere avond zo zijn?

Maar eens een foto van mezelf.

We nemen nog wat foto's van het strand in Praia a Mare.

Kijk, daar hebben we overnacht in Praia a Mare.

Onderweg komen we een markt tegen.

Op de markt.

Amanthea, hier halen we wat boodschappen.

Ons overnachtingsplekje in Falerna Marina.

Met een mooie zonsondergang.

En een lekkere pizza.

Dinsdag 4 september 2018 – Falerna Marina tot Tropea (Cmp Marina dell’Isola N 38.67874 E 18.89477) – 70 km

Het antwoord op onze vragen over de markt krijgen we de volgende morgen. Alles wordt afgebroken. Dus gisteren was de laatste avond. Vandaar de vele bezoekers en het lange open blijven! Wij trekken weer verder naar het zuiden. We willen het plaatsje Pizzo gaan bezoeken maar als we de camper hebben geparkeerd, zien we er toch vanaf. De camperplaats ligt wel heel erg afgelegen, we vinden het niet prettig om hem hier te laten staan. Dan maar weer verder. Op naar Tropea. Via de app park4night vinden we een prima plek op een grasveld, net naast het oude centrum (N 38.6786 E 15.9014). Tropea is een prachtige oude stad die hoog op de rotsen ligt. Voor de kust ligt een schiereiland wat vroeger een echt eiland was. Aan weerszijde van dit schiereiland prachtige stranden met een groen/blauwe zee erbij. Wij klauteren de trappen op en komen dan gelijk in het mooie oude centrum. Tropea is bekend om zijn speciale rode uien, die moeten erg zoet van smaak zijn. Maar Tropea is ook bekend om Tartufo. Dat is een ijsbol omgeven met cacao met binnenin zachte chocolade. Als we vinden dat we genoeg hebben geslenterd, gaan we op een terrasje zitten. Nemen cola en natuurlijk zo’n tartufo. Die smaakt zeker erg lekker, lijkt een heel klein beetje op tiramisu. Als we weer bij de camper zijn, willen we eigenlijk liever weer op een plekje aan zee staan. Er moet er eentje vlakbij zijn, dus rijden we daarheen. Maar het is zo druk met badgasten dat het helemaal vol staat met auto’s. Wat zullen we doen? Verder rijden en ergens anders een plek zoeken? We besluiten om hier in Tropea te blijven en gaan naar de ACSI camping Marina dell’Isola waar we voor 13 euro kunnen staan. We krijgen een plekje in de schaduw. Even wat eten, het kleine beetje wasgoed wassen en zwemmen! De zee is flink ruig, hoge golven. Hier wordt het ook snel diep, dus blijf ik dicht bij de kant. Heerlijk hoog die golven, alhoewel ze soms zo hoog zijn, dat ze over onze hoofden slaan. Op het strand is een douche waar we het zoute water van ons af kunnen spoelen. In de verte ligt het vulkaaneiland Stromboli, dit is na de Vesuvius al de tweede vulkaan die we zien! De Stromboli is de meest actieve vulkaan van Europa met ca. elke 40 minuten een uitbarsting. Er wonen nog zo’n 650 mensen op het eiland. Als er weer een flinke uitbarsting is, wordt het eiland geëvacueerd, de laatste keer was in 2013. Vooral als de zon ondergaat, is het eiland enorm goed te zien.

De prachtige oude stad Tropea, hoog op de rotsen.

Een kerk in Tropea.

Tartufo het speciale ijs, cacao aan de buitenkant, binnenin zachte chocola. Erg lekker!

Keramiek in Tropea.

Geen idee waarom we dit steeds zien in Tropea. Waarom die gekke gezichten met een peuk in hun mond?

Overal zien we rode pepertjes die hangen te drogen.

Het schiereiland wat vroeger een eiland was met het prachtige strand.

De tonijn wordt afgeleverd.

Even zo'n ijsje proeven.

Prachtig uitzicht vanaf de oude stad Tropea.

Weer alle trappen naar beneden, zie je onze camper staan?

Ons kleine plekje op de camping Marina dell'Isola, maar wel lekker in de schaduw.

De camping ligt aan zee met het prachtige strand.

Zonsondergang met het vulkaaneiland Stromboli.

Woensdag 5 september 2018 – Tropea

We blijven nog een dagje op deze camping. ’s Morgens lopen we eerst nog een keertje naar de oude stad op zoek naar een pin automaat. Met behulp van Google Maps lukt dat inderdaad. We lopen nog even een rondje, Aad haalt maar weer een lekker ijsje en dan terug naar de camping. Lekker weer zwemmen, de zee is een stuk rustiger vandaag. Het water is nog steeds lekker warm. ’s Avonds haalt Aad een pizza bij het restaurant op de camping. Ook deze pizza smaakt ons heel goed.

Lekker druk op het strand bij Tropea.

Op het strand bij Tropea.

Kijk op deze camping staan wij.

Nog maar weer een foto van het schiereiland.

Onder deze bomen is onze camping.

Aad geniet nog maar een keertje van een ijsje. Deze keer de smaken cookies en stragiatelli.

Donderdag 6 september 2018 – Tropea tot Bagnara Calabra (N 38.283865 E 15.798988) – 115 km

Vandaag is Olav jarig, 39 jaar alweer! Hij viert deze keer zijn verjaardag en ik vind het dan ook erg jammer dat ik daar niet bij zal zijn. Het blijft bij een telefoontje om hem te feliciteren.

Wij trekken verder naar het zuiden maar we komen net voorbij Tropea bij een doorgang van maar 1,90 hoog en een bord “verboden voor campers”. Na een paar pogingen om een binnendoor weg te vinden, besluiten we uiteindelijk om weer langs de kust terug te rijden naar Pizzo. Daar kunnen we weer de Autostrade op naar het zuiden. Het is even een flinke omweg, maar in ieder geval wel een route waarvan we zeker weten dat we die kunnen rijden. Zo gezegd, zo gedaan. De Autostrade is vanaf Napels tolvrij en als we dan eindelijk bij deze weg zijn, gaat het erg snel. We nemen de afslag Bagnara Calabra en komen weer op de kustweg SS18, nog 10 km tot we in de stad zijn. Die 10 km gaan alsmaar naar beneden via een smalle en erg bochtige weg met heel veel haarspeldbochten. Jullie snappen dat ik hem af en toe flink zit te knijpen met mijn hoogtevrees. Maar ik weet dat Aad goed kan rijden en we komen natuurlijk zonder problemen bij de zee. Hier is een parkeerplaats aan het strand waar we blijven overnachten. Op zich een prima plaats, alleen jammer dat er ook een stuk is waar allerlei vuilcontainers staan. En ja, ik weet niet wat dat is met de mensen in Zuid Italië, maar ze maken er echt een troep van. Overal staan zakken en andere rotzooi. Niet echt prettig om met onze camper naast te staan. Zodra er wat meer ruimte is op de parkeerplaats, verzetten we hem dan ook. We pakken onze stoelen en parasol en gaan naar het strand. Balou moet natuurlijk ook mee, het is echt te warm om haar in de camper te laten. Ach als we haar steeds nat maken en haar in de schaduw van de parasol houden, lukt het wel.

Het strand bij Bagnara Calabra.

Met weer een prachtige zonsondergang.

Vrijdag 7 september 2018 – Bagnara Calabra tot Barcellona Pozzo di Gotto (N 38.165501 E 15.1892) – 75 km

Slapen was erg onrustig hier. De hele nacht lopen er mensen. Zelfs om twee uur vannacht hoorde ik nog kinderen. Niet dat er verder iets gebeurd, ze laten je gewoon met rust. Maar Italianen praten volgens mij alleen maar hard en ook ’s nachts is dat niet anders. Daar wordt ik dan steeds wakker van en dan kijk ik toch maar even naar buiten wat er aan de hand is. Al met al een erg onrustige nacht.

Maar niet zeuren, we gaan vandaag naar Sicilië! We zien het prachtige stadje Scilla liggen en dan komen we in Villa San Giovanni. De haven is snel gevonden en gelukkig staat er ook heel duidelijk aangegeven waar je tickets moet kopen. Een retour voor de camper kost 91 euro. Dit retour is 3 maanden geldig. We zijn nog maar net bij de camper of we mogen al naar de boot rijden. Het is totaal niet druk en met een half volle boot varen we over naar Sicilië. Het is net alsof we de Nieuwe Waterweg overvaren bij Maassluis. Nou ja, ietsje verder varen dan. In Messina gaan we van boord. Wat een drukte! Alle voertuigen krioelen door elkaar. Het is net alsof we weer in Marokko rijden. Staan wij op de baan voor rechtuit, kan er nog net wel een auto naast ons kruipen, die natuurlijk ook rechtuit wil. Scooters rijden kris kras overal langs en tussendoor. Auto’s van alle kanten, waar twee banen zijn, rijden ze met vier naast elkaar. Het verbaasd ons dat ze wel braaf stoppen voor een rood stoplicht. Gelukkig zijn we met een half uurtje deze stad uit. We hebben het advies gekregen om de tolweg te nemen. Die is niet duur en anders ben je uren bezig door allerlei stadjes te rijden. Dus gaan wij de tolweg op en dat schiet inderdaad lekker op. In Barcellona Pozzo di Gotto is een Lidl waar we wat verse broodjes halen en ik mijn yoghurt voorraad weer kan aanvullen want ja dat is het voornaamste wat ik eet. Ik wil/moet nog steeds een aantal kilo’s afvallen. Dan rijden we naar de kust en hier is enorm veel ruimte om lekker aan het strand te staan. Er zijn zelfs stranddouches. Erg prettig om het zoute water af te spoelen! Ook vandaag is het flink warm met 30 graden maar aan het eind van de middag wordt het flink bewolkt en gaat het wat waaien. Heerlijk! Het koelt een beetje af in de camper!

Onderweg zien we deze mooie stad Scilla.

De tickets voor de ferry naar Sicilië zijn snel gekocht.

En daarna al snel de boot op.

De boot is vrij leeg.

Het enorme strand bij Barcellona Pozzo di Gotto.

Kilometers langs strand en overal kun je met de camper prima zo aan zee staan.

Ook overal zie je deze stenen olifanten waar een stranddouche is.

 

REIS ZUID ITALIE & SICILIE - WEEK 1 – 25 t/m vrijdag 31 augustus 2018

Zaterdag 25 augustus 2018 – Rotterdam tot Saint Marie aux Mines (CC 18759 N 48.19265 E 7.11400) – 600 km

We beginnen aan onze vijfde grote reis. De bestemming deze keer is Zuid Italië en Sicilië. Hadden voor onze reis naar Marokko nog veel voorbereiding, voor deze reis is dat heel anders. We hebben een beetje uitgezocht wat we willen gaan zien en verder laten we het op ons af komen. We hebben besloten om tot Rome de tolweg te nemen, zodat we genoeg tijd in het zuiden kunnen doorbrengen. Om acht uur sluiten we ons huis af en gaan we op weg. We rijden via Eindhoven, Weert, Maastricht, Luik, Luxemburg, Metz, Nancy en St. Die. Zo komen we in de Vogezen en komen zelfs door het dorpje Ste. Marie aux Mines, de laatst bekende verblijfplaats van Jos Brecht, verdachte in de moordzaak van Nicky Verstappen. Zou toch wat zijn als we hem zagen! We rijden verder naar de Col des Bagenelles, er is een parkeerplaats bovenop (900 meter) waar wij blijven overnachten. Was het de hele zomer super droog en warm, vandaag veel regen en natuurlijk op 900 meter hoogte niet warm. Maar de eerste 600 km zitten er weer op, we hebben er 8 uur over gedaan.

Het prachtige uitzicht op de Vogezen vanaf de camperplaats in Ste. Marie aux Mines.

Zondag 26 augustus 2018 -  Saint Marie aux Mines tot Bagnola in Piano (CC 6474 N 44.76822 E 10.66652) – 600 km

Om half zeven zet ik even de kachel aan, dat is wat beter ons bed uitkomen. Het was best wel koud vannacht. Om acht uur gaan we weer op weg. Maar na een aantal km’s stoppen we al, de koelkast vliegt open, pot kwark door de camper heen! Michiel had juist onze matten zo heerlijk schoon gemaakt. Hadden we de koelkast dan niet goed dicht gedaan? Nee, het probleem is dat de sluiting gewoon kapot is. Gelukkig is daar dan altijd DuckTape, altijd handig. Als alles zo goed en kwaad als het kan is schoongemaakt, gaan we weer op pad. Via Colmar en Mulhouse gaan we bij Basel Zwitserland in. Het is zonnig weer en dat maakt de tocht door Zwitserland altijd heel erg mooi. We moeten toch echt eens een trip in Zwitserland zelf maken! Omdat we zo snel mogelijk naar het zuiden van Italië willen rijden, gaan we door de Gotthard tunnel. Ik rij altijd liever over de pas. Sowieso is die pas erg gemakkelijk te rijden en heel erg mooi. Maar ook 17 km in een erg drukke tunnel met maar twee rijbanen is niet iets waar ik blij van word. Maar goed, deze keer kiezen we dus voor de tunnel. Er is wat oponthoud voordat we de tunnel in kunnen rijden, maar niet de uren wachttijd die we tijdens de zomer hebben gehoord. Ik ben blij als we de tunnel weer uit zijn en dan is het niet ver meer tot de grens met Italië. We nemen de tolweg en willen in Parma gaan overnachten. Op de weg richting Milaan is het enorm druk, vaak ongelukken waar dan een enorme file achter staat. Wij rijden zonder problemen of oponthoud naar Parma. Helaas, de camperplaats is niet wat wij zoeken. Vlak langs een drukke weg, veel geluidsoverlast en dan sta je ook nog eens op een gewone parkeerplaats voor personen auto’s. Er staat nergens aangegeven dat campers hier mogen overnachten. Niet dat wij daar een probleem van maken, maar nee, deze plek wordt het niet. We rijden verder tot Regio Emmilia, daar net boven is de plaats Bagnole in Piano waar een camperplaats bij sportvelden is. Dat ziet er beter uit. Niet een erg leuk plek, maar prima voor een overnachting. Aad gaat gelijk proberen om de sluiting van de koelkast weer werkend te krijgen. Met wat extra schroeven moet hij het deze reis wel volhouden.  Zo eindigt onze tweede reisdag alweer. We zitten nog 450 km voor Rome. Is te doen in 1 dag, maar morgen gaan we een kortere trip maken.

We rijden in Zwitserland langs het prachtige Vierwoudstedenmeer.

In Italie rijden we via de tolweg tot Bagnola in Piano en komen we over deze aparte brug.

De camperplaats in Bagnola in Piano, niets meer dan een gewone parkeerplaats maar we staan hier prima en lekker rustig.

Maandag 27 augustus 2018 -  Bagnola in Piano tot Lucignano (CC 4059 N 43.27738 E 11.74538) – 250 km

We hebben een lekker rustig nachtje gehad, deze keer hebben we de wekker niet gezet en zo worden we pas om half negen wakker. We rijden om tien uur weg, even tanken en dan weer de tolweg op. Ook nu is flink druk de andere kant op, maar wij hebben geen file problemen. Zelfs rondom Bologna gaat het zonder problemen. Dan richting Florence. Het eerste stuk is er een nieuwe Autostrada. Je kunt ook nog voor de oude Autostrada kiezen maar wij houden de nieuwe aan. We rijden door enorm veel tunnels, gelukkig zijn ze allemaal flink breed en heel goed verlicht. Beter dan de Gotthard tunnel van gisteren. Net voor Florence houdt de nieuwe tolweg op en is de weg een stuk smaller en dus ook de tunnels. Er wordt wel gewerkt aan een nieuwe weg. Na 2,5 uur komen we aan bij Lucignano, net voor het stadje ligt de camperplaats op een groot grasveld. Prima plek met gratis voorzieningen, zelfs stroom. Enige nadeel is de weg die er vlak langs loopt, daar gaat aardig wat verkeer overheen en dat geeft wat geluidsoverlast. Bovenop de heuvel ligt het stadje. Het is heerlijk weer met 24 graden, snel de stoelen naar buiten. De middag brengen we lekker rustig door, ik vermaak me met mij bullet journal en Aad gaat even liggen want hij is best moe van al het vele rijden van de afgelopen dagen. Rond vijf uur gaan we het stadje bekijken. Wat een verrassing, het is echt super mooi. Het is omringd door een muur met af en toe een prachtige poort. Binnenin smalle straatjes en een flink aantal kerken. Echt een typisch Italiaans stadje, totaal niet toeristisch maar erg pittoresk. We kopen onze eerste ijsjes en die smaken enorm lekker.

We vinden het beide erg leuk dat we nu Italië als bestemming hebben gekozen. Het is weer eens heel wat anders dan de bestemmingen die we de laatste jaren hebben gehad. Sowieso hebben we nog nooit een trip met de camper gedaan in Italië.

De erg mooie camperplaats in Lucignano.

Lucignano is een prachtig klein stadje.

Straatje in Lucignano.

In dit kleine stadje zijn drie kerken.

Ons eerste ijsje in Italië, het smaakt echt super lekker.

Dit bord stond bij het ijssalon. Of het waar is? We weten het niet. Maar het ijs was wel heel erg lekker.

Dinsdag 28 augustus 2018 -  Lucignano tot Cassino (CC 47056 N 41.48328 E 13.82225) – 315 km

Ook vandaag zijn we niet heel vroeg wakker. Lekker belangrijk, dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Rond 10 uur zijn we weer op pad en ook al snel weer op de tolweg. Het gaat allemaal zonder problemen, we zien Rome heel in de verte liggen, en een kleine 100 km verder is de afslag naar Cassino. We stoppen eerst even om te tanken. Dat gaat erg apart, we moeten een biljet invoeren en daarvoor kunnen we dan tanken. We doen een biljet van 50 euro erin en drukken op de pomp waar wij willen tanken. Maar dat tanken lukt dus niet, erg komt geen druppel diesel uit. Paniek natuurlijk. Zijn we nu ineens 50 euro kwijt? Gelukkig is er een winkeltje vlakbij en daar vertellen dat je 6 minuten moet wachten, dan krijg je je geld terug. Nou na 6 minuten geen geld maar wel een bonnetje. Daarop staat dat we een krediet hebben van 50 euro. Gelukkig kunnen we dit inleveren in het winkeltje en krijgen we onze 50 euro weer terug. Pfff wat een gedoe.

Dan gaan we op weg naar het klooster Monte Cassino wat hoog boven de stad ligt. De TomTom stuurt ons op een super smal weggetje wat natuurlijk steeds smaller wordt. Na 2 km vinden we gelukkig een plekje waar we kunnen keren. Nu maar de borden volgen en dat gaat beter.

Het klooster heeft een belangrijke rol gespeeld in de 2^e Wereld oorlog. De Duitser hadden er een prima basis om de hele omgeving in de gaten te houden. Het heeft heel wat slachtoffers gekost om het op de Duitsers te veroveren. Vooral de Poolse soldaten hebben hier een belangrijke rol in gespeeld. Vlakbij is dan ook een ere begraafplaats voor de Poolse soldaten. Het klooster zelf is vrij te bezoeken en het is een erg indrukwekkend complex. Vooral de kerk is super mooi. Helemaal bekleed met marmer in allerlei kleuren. De meest ingewikkelde patronen zijn met marmer gemaakt. Als we dan naar beneden lopen naar de crypte, is dat nog mooier. Alles is helemaal bekleed met mozaïek , prachtig!

We staan met onze camper op de parkeerplaats vlak voor het klooster, je mag hier ook overnachten maar buiten zitten kan hier niet. Met 28 graden is het natuurlijk geen doen om in de camper te blijven zweten. Dus rijden we weg, eerst naar de Poolse ere begraafplaats. Ook alweer, al is het op een heel andere manier, enorm indrukwekkend. Op deze parkeerplaats zouden we prima kunnen overnachten, maar er staat ook een Duitse camper waar drie honden bij horen. Deze honden lopen los en bij iedere auto, mens of hond gaan we alle drie als een gek blaffen. De Duitsers zelf schijnen hier geen last van te hebben, want ze worden niet gecorrigeerd. Maar ik ben het na een tijdje zat. Wegwezen hier! We rijden de berg af en beneden aan is een camperplaats vlakbij een Romeins theater. Ook een prima plek en geen blaffende, hysterische honden. Nu maar eens uitzoeken wat morgen onze bestemming wordt.

Het enorme klooster complex van Montecassino.

Het klooster is gratis te bezoeken en je mag in heel veel ruimtes.

Vooral de kerk met daaronder de crypte maken veel indruk. Wat zijn die mooi!

Tijdens de 2e wereldoorlog was het in handen van de Duitsers, het heeft veel strijd gekost om ze te overwinnen en de Poolse soldaten hebben hier voor de belangrijke doorbraak gezorgd.

Daarom ligt er vlakbij het klooster een ere begraafplaats voor meer dan 1000 Poolse soldaten.

Het enorme klooster complex Montecassino hoog op de berg.

Wel raar hoor, de begraafplaats met op de achtergrond het complex waarvoor deze soldaten gestorven zijn.

Woensdag 29 augustus 2018 -  Cassino tot Pompeï (Camping Spartacus N 40.74683 E 14.48393) – 115 km

We hebben lang zitten verzinnen wat onze volgende bestemming zou worden. Gaan we naar de kust waar een aantal mooie badplaatsen zijn? Uiteindelijk besluiten we om naar Pompeï te rijden. Ook nu kiezen we voor de tolweg. Dat scheelt tijd en zo kunnen we vanmiddag nog Pompeï bezoeken. We zetten de camper op camping Spartacus, deze camping ligt recht tegenover de ingang van Pompeï en het is ook nog eens een camping waar de kortingskaart van ACSI al geldig is. We betalen 19 euro voor de plek plus nog eens 2 euro per persoon toeristenbelasting. De plekjes op de camping zijn niet groot, maar goed genoeg. De camper staat helemaal onder de bomen, ideaal want nu kunnen we met een gerust hart Balou in de camper laten. We eten eerst even wat en gaan dan richting Pompeï. Even de weg oversteken en we staan al voor de ingang. Entree is 15 euro per persoon, senioren krijgen geen korting. De drukte valt gelukkig enorm mee en al snel lopen we het enorme complex op. We bepalen wat we willen gaan zien, want het is echt te groot om alles te zien. En dat hoeft ook niet voor ons. De zon schijnt volop, het is 28 graden en dat loopt later in de middag op tot 31 graden. Best warm om te lopen, maar gelukkig staat er een lekker windje. Het is echt enorm indrukwekkend, wat is het groot! Wat is er enorm veel te zien! Vooral de beschilderde muren maken veel indruk op ons. De kleuren hiervan van nog zo mooi en de tekeningen zo duidelijk.

Even een stukje geschiedenis: Pompei is in 79 n Chr bedolven ons as en stenen door een uitbarsting van de vulkaan de Vesuvius. Daarbij zijn meer dan 2000 mensen omgekomen. Maar doordat alles is bedekt, werd pas in de 17^e eeuw duidelijk dat hier een oude stad was begraven. Sinds die tijd zijn ze met opgravingen bezig.

Het is ongelofelijk dat alles er nog zo intact uit ziet na al die jaren bedolven te zijn geweest. Wij zijn erg onder de indruk. Na 3,5 uur lopen, vinden we het wel genoeg geweest. We hebben het beide flink warm. Wel erg fijn dat overal op het complex waterkranen zijn, ideaal om je flesjes te vullen. Om half vijf zijn we weer bij de camper. We gaan lekker uitgebreid douchen op de camping en halen ’s avonds een pizza. Niets te klagen!

Ons kleine plekje op camping Spartacus in Pompei.

Tegenover de camping is de ingang van de oude stad Pompei. Wat een enorme stad was dit!

Het is te groot om alles te bekijken, we kiezen een aantal wijken. Het is erg indrukkend allemaal en enorm groot.

Dit is een bron die gerestaureerd is, maar het mooiste vinden we de muurschilderingen. Dat die nog zo goed zichtbaar zijn, dat is toch enorm bijzonder!

Dit is 1 van de vele bakkerijen.

Echt enorm groot, je ziet de karrensporen op de weg.

Weer een ander huis waar ook de muurschilderingen nog helemaal intact zijn.

Volgens mij zijn dit kopieën maar het maakt toch erg veel indruk.

Het enorme marktplein.

Pompei.

We proberen maar weer eens een selfie.

Theater voor 5000 personen.

Vermoeid maar erg blij dat we het hebben bezocht, verlaten we het terrein.

We maken het ons zelf erg gemakkelijk en halen een pizza als avondeten.

Donderdag 30 augustus 2018 -  Pompeï tot Paestum (CC 19799 N 40.45922 E 14.95925) – 75 km

Na het ontbijt lopen we naar de Carrefour die 500 meter verderop zit. Erg leuk natuurlijk om rond te snuffelen in een Italiaanse supermarkt, mega veel keus in allerlei tomatensausjes, pasta’s, olijfolie. Wij kopen heerlijke druiven, brood, sla en appels. Weer terug op de camping was ik even de eerste vuile spullen, het is niet veel maar ach nu we toch op een camping staan, is het wel zo gemakkelijk om alles weer lekker schoon te hebben. Alles gaat wel nat mee, want we gaan op weg. Deze keer niet over de tolweg en dat hebben we geweten! Wat een slechte wegen! Niet normaal gewoon. Vergeleken bij deze wegen, zijn de wegen in Marokko geweldig goed. Het is ook flink druk, het lijkt wel alsof we alsmaar door een grote stad rijden. Van alles links en rechts invoegend, scooters, voetgangers. Maar we zijn Marokko gewend en vergeleken daarmee valt de drukte nog wel mee. Maar opschieten doen we zo helemaal niet. We hebben wel een beetje spijt dat we toch niet voor de tolweg hebben gekozen. Pas na Salerno komen we op een weg langs de kust en is het eindelijk wat rustiger. Langs de hele kust is er geen stukje vrij. Of er is een camping, of een restaurant die een stuk strand in beheer heeft, of een hotel. Volgens de app van campercontact moet er vlakbij Paestum een vrije plek aan zee zijn, we hebben onze twijfels. Maar het klopt echt. We rijden een weggetje in richting zee en langs het strand is inderdaad een grote parkeerplaats. Prima plekje! We kijken zo uit over de zee. Nu maar hopen dat we hier niet weggestuurd gaan worden.Het is erg lekker weer, 29 graden en een windje. Snel zwemgoed aan en de zee in. Oh, heerlijk, heerlijk. Het is alweer twee jaar geleden dat we in Griekenland van de warme zee konden genieten. En het is toch zo fijn als je de zee in loopt en het water is lekker warm. Echt genieten en dat doen we dan ook volop.

Tegen het eind van de middag loopt het strand leeg. Er komen wel weer veel auto’s aanrijden om naar de ondergaande zon te kijken. Deze mensen blijven in hun auto zitten. Als de zon eenmaal onder is, komen we weer veel auto’s aanrijden. Nu met vissers en al snel staat het strand vol met lichtjes van de vissers. Een leuk gezicht.

Ons plekje vlakbij Paestum (onder Salerno).

Boven is de parkeerplaats en beneden het strand en de heerlijke warme zee.

En natuurlijk hebben we weer een prachtige zonsondergang.

Vrijdag 31 augustus 2018 – Paestum

We hebben een heel rustige nacht gehad. Toch bijzonder hoor, zo’n plekje aan de zee waar je met je camper mag overnachten. We kennen dit natuurlijk wel van Griekenland maar dat we dit ook in Italië tegenkomen, hadden we wel gehoopt, maar niet echt verwacht.

Vandaag doen we niet veel anders dan relaxen, zwemmen in de warme zee. Aad vindt heel wat hout waar hij weer bootjes van wil maken. Ik knutsel wat in mijn bullet journal, lees wat op mijn e-reader en haak wat aan mijn nieuwe haakproject: een sprei. We kunnen het wel hebben zo.

Zo zit onze eerste week van deze reis er alweer op en zitten we al bijna 2000 km van huis,